Τι κοινό έχει ο Peavy Wagner των Rage με τον Jon Oliva? Είναι κι οι δύο μουσικάρες, τεράστιες μορφές, μπουχεσομπουλούκοι κι ηγούνται δύο θρυλικών metal συγκροτημάτων. Μοιράζονται επίσης μία πολύ όμορφη (για εμάς τους φαν) συνήθεια. Να γράφουν liner notes για το κάθε κομμάτι που έχουν γράψει ξεχωριστά.
Όταν έπιασα στα χέρια μου το δεύτερο άλμπουμ της Pain φάσης του mountain King κι άνοιξα το μπουκλετάκι (να πάρω τζούρα πλαστικίλας), χάρηκα ιδιαίτερα όταν είδα πως οι στίχοι κάθε κομματιού συνοδεύονται κι από μία μικρή παράγραφο του Oliva. Λίγα λόγια για το πως γράφτηκε το κομμάτι, το στιχουργικό θέμα, τη διαδικασία και το πόσο ξεζουμίζει τις ξεχασμένες ιδέες του νεκρού αδερφού του. Το βρίσκω ιδιαίτερα απολαυστικό, ανεβάζει την αξία των ίδιων των κομματιών, με προδιαθέτει με επιπρόσθετα συναισθήματα για την προσδοκία της ακρόασης κι ανοίγει τους ορίζοντες εστίασης κατά την ακρόαση.
Τα άλμπουμ των Jon Oliva's Pain είναι "καταδικασμένα" να υποφέρουν σε ποιότητα όταν γίνεται η σύγκριση με τα Savatage έπη. Το όλο project στηρίχθηκε πολύ στα leftovers του Criss Oliva, υπάρχει έλλειψη ιδεών, φαινόμενο που είχε ήδη παρατηρηθεί στο στρατόπεδο των Savatage και σίγουρα όσο μάγκας και παικταράς αν είναι ο LaPorte (ο συγχωρεμένος) κι οι Zahner, Rothney, Kinder που συμμετέχουν στη συγγραφή των τραγουδιών, δεν υπάρχει η χημεία της ορίτζιναλ μπάντας.
Με το εξαιρετικό studio performance, την υποδειγματική παραγωγή του Chris Kinder (έκπληξη), το ελκυστικό artwork και τις εξτρά πληροφορίες που μπαίνει στον κόπο να δώσει ο Oliva, θα παραβλέψει ο οπαδός την περιορισμένη έμπνευση, τις επαναλήψεις, τα (λίγα) fillers κομμάτια και θα γουστάρει με το τελικό αποτέλεσμα.
No comments:
Post a Comment