Αγαπημένη ασχολία μου είναι το airsoft. Φουλ κάβλα με όπλα, στρατιωτικές εμφανίσεις, πεδία μάχης κι ατελείωτος πόνος από πλαστικά BBs. Μαζί με πέντε Ιρλανδούς μπάτσους φίλους μου, είχαμε ορίσει μία ομάδα που ανά τακτά χρονικά διαστήματα αφιερώναμε τις Κυριακές μας σε εμπόλεμες καταστάσεις. Εγώ πουλούσα μούρη ως πρασινοσκούφης πεζοναύτης (Βόλος 521) και για κάποιο λόγο τους είχα πουλήσει την παπάτζα της ένοπλης θητείας στις Ελληνικές ειδικές δυνάμεις. Σου λέει, πεζοναύτης υπήρξε, θα συμμετείχε σε αποβάσεις νησιών, επιχειρήσεις ολοκληρωτικής καταστροφής, μέχρι και πόλεμο θα έχουν δει τα μάτια. Όχι ότι μαζεύαμε γόπες και πέφταμε για κάμψεις από το πρωί μέχρι το βράδυ.
H airsoft ομάδα μας το είχε πάρει πολύ σοβαρά το θέμα. Με ομοιόμορφες παραλλαγές, custom made εξοπλισμό και πλάνο δράσης για τις διάφορες παραλλαγές των airsoft παιχνιδιών που θα αντιμετωπίζαμε. Παστωμένοι κι οι έξι σε ένα βανάκι, Κυριακή πρωί να κατευθυνόμαστε όλοι μαζί στο πεδίο της μάχης.
Σε εκείνο το μουντό πρωινό, ήμουν συνοδηγός πίνοντας δυνατό καφέ (προσπαθώντας να ξυπνήσω). Μία αδιανόητη ησυχία επικρατούσε στο όχημα. Μία έντονη μελαγχολική στιγμή με έξι μαντράχαλους ντυμένους στρατιώτες, οπλισμένοι σαν αστακοί και βλέμμα προβληματισμένης αυπνίας. Δεν μπορούσα να χάσω την ευκαιρία κι έπρεπε να βάλω την πινελιά μου στον εικαστικό πίνακα που είχε ξετυλιχθεί μπροστά μου. Απευθείας αναζήτηση στο κινητό μου και βάζω να παίξει στα ηχεία το Firefly των Jon Oliva's Pain.
Τι σκηνικό έστησα ο πούστης. Ποιος Francis Ford Coppola και τα αρχίδια μου. Ειδικά όταν ο Oliva τραγουδούσε
Show me where I can run… Where no one carries a gun
Η απόλυτη αντιπολεμική σκηνή γράφτηκε στην ιστορία με μπάτσους, πεζοναύτες, airsoft όπλα και imitation Savatage μουσική.
Στο τρίτο full length των Oliva's Pain, ο χοντρέλας κι η παρέα δίνουν ευρύτερα μηνύματα προειδοποίησης για την οικολογική καταστροφή του πλανήτη, τον άκρατο καπιταλισμό και την σκατοπορεία που είχε πάρει η ανθρωπότητα. Η κλιματική αλλαγή μας έχει ήδη γαμήσει τις ζωές, η υπερθέρμανση έχει διαλύσει οικοσυστήματα και κοντεύουν να πιάσουν φωτιά ακόμη κι οι πάγοι της Αρκτικής. Βέβαια ο μέσος πουριτανός Αμερικάνος έχει πήξει το μυαλό από την αγαμία και την ψέκα, αγνοεί το Global Warning, αδυνατεί να Look at the World, στα μπελερίνια του το Adding the Cost και πραγματικά τέτοιοι μαλάκες να πάνε να κρεμαστούν ακούγοντας το Before I Hang.
Στο Global Warning, o Mountain King συνεχίζει την υπόσχεσή του να παραδώσει στους πιστούς Savatage fans την μουσική κληρονομιά του αδερφού του. Το άλμπουμ βασίζεται σε riffs που βρήκε η σύζυγός του σε ένα παλιό κουτί παπουτσιών (ακούγεται λίγο σαχλό αλλά εγώ τον πιστεύω τον χοντρό). Φοβερό άλμπουμ που ικανοποιεί τη δίψα για περισσότερη μουσική από τον τιτάνιο βαρέλα. Χαρακτηριστικό δείγμα το The Ride, μία χρονοκάψουλα στις μαγικές εποχές των Savatage.
Πέρα από τα αδέλφια Oliva, συγγραφικό credit στο μεγαλύτερο μέρος του άλμπουμ έχουν κι οι Laporte/Kinder δημιουργώντας ένα εξαιρετικό δίσκο που εντάσσεται με περηφάνεια στην τεράστια Savatage οικογένεια.
No comments:
Post a Comment