Κάθε νέα χρονιά πρέπει να ανοίγει με Death Dealer (νόμος). Επειδή όμως Death Dealer είχαμε και το καινούργιο άλμπουμ θα βγει σε λίγο καιρό, πάμε σε στους Cage, την μπάντα που ανέδειξε το ιερό λαρύγγι του Sean Peck. Και πιο συγκεκριμένα το άλμπουμ που έδωσε το προσωνύμιο στον τεράστιο καράφλα, Hell Destroyer ρε μουνιά, γαμάμε και το διάολο άμα λάχει να ούμε…
Μία τέτοια δισκάρα έχει κολασμένο concept, κοινώς γίνεται της πουτάνας.
Ο πλανήτης πλέον διαφεντεύτε από τις δυνάμεις του εξαποδό. Μία τεράστια βιομηχανία κατανάλωσης ψυχών εξαπλώνεται σαν καρκίνος σε ολόκληρη τη Γη με τους βελζεβούληδες να ορίζουν μία πρωτοφανής δυστοπία. Ώσπου εμφανίζεται ένας αρχιδάτος πολεμιστής που δεν μασάει από δαίμονες και Μαλεμπολτζες. Ο Hell Destroyer θα τα γαμήσει όλα και θα τους χώσει τα κέρατα στον κώλο.
Η ιστορία αποκτά βαθύ plot. Οι δαίμονες θα τον εξαπατήσουν τον Hell Destroyer, θα τον φέρουν με το μέρος τους χωρίς ο ίδιος να το γνωρίζει, μέχρι που θα πάρει πρέφα την πουστιά που του παίξανε οι σατανάδες και θα τα (ξανά)γαμήσει όλα γενικότερα.
Οι Cage στα καλύτερά τους, ένα διαμάντι για το αμερικάνικο τσιρίδα metal. H παρέα του Dave Garcia και του Sean Peck διδάσκουν πως μπορεί να σμιλευθεί ατόφιο ατσάλι εμπλουτισμένο με υπερβολή, φουλ κάβλα και αναθεματισμένη έμπνευση. Το άλμπουμ περιέχει stand alone ύμνους όπως το Hell Destroyer, I am the King, το Fall of the Angels, έχει το Fire and Metal που γίνεται κυριολεκτικά της σατανιασμένης πουτάνας το κάγκελο, έχει ιντερλούδια και μπλαμπλά για να κρατάει χαρακτήρα, έχει την μαγική ικανότητα να 'φυλακίσει' στον ακροατή στον παράλληλο κόσμο που δημιουργεί και να τον απελευθερώσει όταν ο μέταλ εξαγνισμός θα έχει ολοκληρωθεί.
Η χρονιά ξεκίνησε με τους καλύτερους οιωνούς.
No comments:
Post a Comment