H μετεφηβική μου περίοδος ήταν άμεσα επηρεασμένη από την doomdeathική γκοθίλα που οργίαζε σε μεγάλη μερίδα των νέων της εποχής. Από τη μία το power metal να μου δίνει vibes αισιοδοξίας και να με καλεί στην περιπέτεια, από την άλλη Αναθεματισμένοι, Νεκρές Νύφες και Χαμένοι Παράδεισοι να με ωθούν να αγκαλιάσω την μαυρίλα της κατάθλιψης και του αδιεξόδου. Και στη μέση το κλασσικό χέβι μέταλ, με μπύρες, μηχανές και γκόμενες (μακριά αυτά από εμάς).
Οι Katatonia είχαν μπει κι αυτοί από την πίσω πόρτα, σαν ένα συμπλήρωμα των Anathema (οι οποίοι κρατούσαν το μαύρο λάβαρο), των Opeth (που διεξήγαγαν πραγματικό παιδομάζωμα) και των Paradise Lost (οι οποίοι ένωναν κόσμους). Το Brave Murder Day με έχωσε στον κόσμο τους. Με το δεκάλεπτο Brave να τσακίζει την ψυχή μου μέσα από την ρυθμική υπέροχη κιθάρα του Fredrik Norrman και τα απόκοσμα φωνητικά του Åkerfeldt. Ο κόσμος των Katatonia είναι μόνο για γενναίους, θα ακολουθήσουν και φόνοι.
Είναι λίγο παράδοξη η ακμή του πεσιμιστικού metal στα 90s/00s της Σουηδικής σκηνής. Οι πούστηδες ζούσαν σε μία πανέμορφη χώρα, με εξαιρετικής ποιότητας ζωές, μία πραγματικότητα που βίωσα όσο καιρό σπούδασα στη Στοκχόλμη. Είχε λίγο μαυρίλα τον χειμώνα αλλά το χιονισμένο τοπίο που διαρκούσε για μήνες ήταν μαγευτικό. Που διάολο την βρίσκαν την όρεξη για doomdeathίλες και αυτοκτονικούς στίχους; Αντί να γράφουν ultra happy metal καταστάσεις, με Σουηδέζες βυζαρούδες Μπρουμχίλντες και ατελείωτο πάρτι, φάση Freedom Call.
Αντί αυτού, έχεις κομματάρες σαν το Day με τα clean φωνητικά του Jonas Renkse να στοιχειώνουν κόσμο.
Το έτερο έπος του άλμπουμ, 12, είναι εξαιρετικό δείγμα της ικανότητας των Katatonia και του οράματος που είχε ο Renkse για το ιδίωμα. Ένα επιμεταλλωμένο μοιρολόι για την αναπόφευκτη απώλεια και τον τελικό προορισμό. Ειδικά το κλείσιμο του κομματιού με αφήνει πάντα σέκο (σαν την πρώτη ακρόαση).
Το άλμπουμ κλείνει με μία εκπληκτική ελεγεία. Είμαστε πλέον νεκροί, σκοτάδι παντού, το τέλος της ύπαρξης κι οι Katatonia είναι εκεί για να κρατήσουν συντροφιά στο αιώνιο ταξίδι.
No comments:
Post a Comment