Κατά κοινή ομολογία (με την οποία συμφωνώ) ο πιο αδύναμος Bolt Thrower δίσκος. Κακός δεν είναι, τον απολαμβάνω κάθε φορά που τον παίζω (για τον δίσκο μιλάμε), αλλά είναι εμφανή τα σημάδια κόπωσης στην έμπνευση της μπάντας και στιγμές επανάληψης. Αυτό που με χαλάει περισσότερο στο Mercenary είναι πως βρίσκω τη μουσική κάπως προβλέψιμη. Το death metal δεν πρέπει να είναι προβλέψιμο, σε κάθε αλλαγή της κιθάρας ο μπουκ πρέπει να δίνει πάνω από 3.5 για το τι θα ακολουθήσει.
Πάραυτα το σύνολο των κομματιών είναι ικανοποιητικό, ειδικά για κάποιον που δεν έχει επαφή με το μεγαλείο της υπόλοιπης δισκογραφίας του συγκροτήματος.
The last advance
One final chance
It now shall be... no guts, no glory
No comments:
Post a Comment