Gay metal που θέλει πολλά κιλά αρχίδια για να γραφτεί. Από τα καλύτερα άλμπουμ Ευρωπαϊκού power metal, η απάντηση (μαζί και με το Wishmaster) σε κάθε κακοπροαίρετο απέναντι στους Nightwish. H Karja, αν και μέτρια mezzo soprano, δένει άψογα με τη μουσική του Holopainen και την προτιμώ σε αυτό το μοτίβο παρά στις pop εκτελέσεις που θα ακολουθήσουν από το Century Child και μετά.
Λάτρης της λεπτομέρειας, παρατηρώ πως στα credits του Holopainen αναφέρει τα μέλη της μπάντας, γεγονός που δεικνύει πόσο σφιγμένη ήταν η μπάντα τότε, πριν αρχίσει το ξεκατίνιασμα λίγα χρόνια αργότερα που τα λεφτά κι η επιτυχία γεννήσουν ντίβες και κομπλεξικούς δίνοντας τροφή στους οπαδούς του κουτσομπολιού.
Το Oceanborn είναι από τους δίσκους που μπαίνει στη χρυσή εποχή του 90's eurpower με τους ύμνους, το έναν πίσω από τον άλλο. Stargazers, Gethsemane, Sacrament of Wilderness, το ιδιοφυές Sleeping Sun, ακόμη και το instrumental Moondance (που εκείνη την εποχή συνήθως ήταν διεκπαιρεοτικό) δίνει πόνο.
No comments:
Post a Comment