Από τους πιο ψεύτικα άλμπουμ που έχω ακούσει ποτέ. Θέλοντας να επαναλάβουν την επιτυχία που είχε το 40:1 (μόνο καινούργιο εθνικό ύμνο δεν το έχουν ανακηρύξει στην Πολωνία), οι σαμπατόνιδες βάλθηκαν να το επαναλάβουν αλλά σε ολόκληρο (concept - μη χέσω) άλμπουμ. Επικές μάχες της ανθρώπινης ιστορίας, όπου η αναλογία μεταξύ των δύο αντίπαλων στρατευμάτων ήταν συντριπτική υπέρ της μίας μεριάς κι η αδύναμη πλευρά να παλεύει με απαράμιλλο ηρωισμό (Δαβίδ/Γολιάθ φάση).
Δέκα κομμάτια και μία απαγγελία από τον Jon Schaffer (αντί να τον βάλουν να παίξει λίγη κιθάρα, είπε ποίημα σχολικής εορτής). Και τα δέκα κομμάτια συνθέσεις που έγιναν στο πόδι, με κακογραμμένους στίχους (ούτε έκθεση παιδιού από τη σχολική εορτή που λέγαμε), δηλώνουν τον αναπάντεχο κορεσμό μίας εμπορικά επαναλαμβανόμενης μπάντας που οι αλλαγές στο ρόστερ δεν έφεραν αέρα ανανέωσης.
Η μουσική που υποτίθεται πρέπει να εξυπηρετήσει την εκάστοτε ιστορική αναφορά είναι μόνιμα στο generic Sabaton tune mode. To εναρκτήριο Sparta είναι άψογο παράδειγμα. Τόσες και τόσες metal μπάντες έχουν εξυμνήσει αρχαία Ελληνική ιστορία και μυθολογία, με τη μουσική να σε ταξιδεύει νοερά. Στο Sparta o μόνος ιστορικός συνειρμός είναι το ααα-οουυ από την ταινία του Zack Snyder (τι τραγωδία κι αύτη, που χειροκροτούσε ο κάθε Ελληναράς στο σινεμά μία fantasy κομικ σινε-μεταφορά).
Ακόμη κι η διάρκεια (36 λεπτά) δείχνει τόσο πόση πρόχειρη δουλειά έπεσε. Έγραψαν καμμιά δεκαριά τρίλεπτα κομμάτια που στο τέλος δεν μένει κανένα. Ασχολίαστη κι η special edition που κάπου την πήρε το μάτι μου (σε τιμή κοντά στα 200 ευρώ) με κάποιες bonus διασκευές κι ένα tank (άθλια) μινιατούρα (δεν πάω να δώσω 200 ευρώ να πάρω κανένα ολοκληρωμένο Warhammer στρατό, να βάλω Bolt Thrower και να γαμηθώ στο βάψιμο).
No comments:
Post a Comment