Τι κοινό έχουν οι κυκλοφορίες των Candlemass υπό τη στέγη της Nuclear Blast? Εύκολη απάντηση, απαράδεκτα εξώφυλλα. Εκεί που μας είχαν καλομάθει οι Candlemass με τα επικά εξώφυλλά, ακόμη και σε κάτι περίεργα Dactylis Glomerata, με το που μπήκαν στο ρόστερ της Nuclear, πάρε μία λευκή ξενέρωτη μαλακία, μία κακοσχεδιασμένη νεκροκεφαλή, το Lucifer που σχεδίασε ένα πεντάχρονο κι έναν άγγελο που σχεδίασε (το ίδιο πεντάχρονο). Λίγο αισθητική ρε μάγκες, μιλάμε για την μεγαλύτερη doom μπάντα, ας "ντυθούν" τα επικά τους άσματα με τα αντίστοιχα έργα τέχνης.
Υποσυνείδητα ίσως αυτός ήταν κι ο λόγος που αγόρασα αυτό τη συλλογή, ώστε να έχω τα τρία άλμπουμ, το EP και το live εκείνης της περιόδου.
Candlemass (2005): Δυνατή επιστροφή του χοντρού, ακόμη μία δισκάρα, αλλά το άλμπουμ δείχνει πως η μπάντα ήθελε ανανέωση.
King of the Grey Islands (2007): Τι κομματάρες έγραψε ο Edling για τον Lowe, θα μπορούσε να ονομαστεί και Epicus Doomicus Metallicus pt. II
Lucifer Rising (2008): Έπρεπε να ακούσουμε τα κλασσικά έπη της μπάντας και με τη φωνή του Lowe. Έπρεπε?
Death Magic Doom (2009): H συνέχεια του βασιλιά των γκρίζων νησιών, με το If I Ever Die να στοιχειώνει ακόμη και στοιχειωμένα στοιχειά.
Ashes to Ashes (2010): Θα ήθελα να είμαι σε εκείνο το live, αν κι όλοι κράζουν τον Lowe ότι στα live ήταν ψιλοσάπιος.
No comments:
Post a Comment