Wilco

 

Being There (1996)

Mermaid Avenue (1998)

Summerteeth (1999)

Yankee Hotel Foxtrot (2001)

A Ghost Is Born (2004)

Kicking Television: Live in Chicago (2005)

Alpha Mike Foxtrot: Rare Tracks 1994–2014 (2014)

Star Wars (2015)

Schmilco (2016)

Στις πρώτες εβδομάδες της ερωτικής μου σχέση με το σημερινό εταιρο μου ήμισυ, ιδιαίτερο ρόλο έπαιξε η (συνηθισμένη) κίνηση να μου προσφέρει ένα μικρό δώρο. Μία κίνηση που η επιλογή, η όλη διαδικασία που έπλασε και το μήνυμα που έλαβα, είχε σαν αποτέλεσμα να να νοιώσω σεβασμό και θαυμασμό για το ποιόν της (έτσι, και κουκλάρα κι ultra-cool άτομο η σύζυγος - όνειρο ζω).

Ένα πρωινό, βρήκα στο γραμματοκιβώτιό μου ένα μικρό λευκό φάκελο με ένα τριαντάφυλλο κολλημένο πάνω του. Σκέφτομαι, "πάει μου την έπεσε ο V o Vendettaς", παίζει το φαγητό που σαβούριασα εχθές το βράδυ να είναι δηλητηριασμένο και μου έχουν μείνει λίγες ώρες ακόμη". Συνήθως στο γραμματοκιβώτιο λάμβανα ειδοποίηση για κάποιο δέμα Warhammer στρατούς, οπότε ένας μυστηριώδες φάκελος ήταν όμορφη αλλαγή. Σκίζοντας βιαστικά το χαρτί με έκπληξη αντίκρυσα πως το περιεχόμενο του φακέλου ήταν μία σειρά από κουίζ λογικής που έπρεπε να λύσω σε ένα άτυπο κυνήγι θησαυρού. Γούσταρα απίστευτα, είμαι τεράστιος φαν τέτοιων καταστάσεων, εξού κι η αγάπη μου για τα escape rooms, τους Fates Warning και τα hardcore adventure video παιχνίδια.

Τα clues που μάζευα από το "κυνήγι του θησαυρού" που είχα μπροστά μου είχαν σαν τελική οδηγία να πάω στο τοπικό Spar mini market και να αναφέρω το όνομά μου (φάση είχαν κάτι να μου παραδώσουν). Έτρεξα αμέσως στο μαγαζάκι της γειτονιάς μου, όπου ψώνιζα κατά καιρούς (σχεδόν) ληγμένες κατεψυγμένες πίτσες στη μισή τιμή και ζήτησα από τη νεαρή υπάλληλο με τα μεγάλα μπομπόνια αν έχει κάτι για μένα. Εκείνη με πονηρό χαμόγελο, έβγαλε ένα μικρό πακετάκι, σε συσκευασία δώρου (πως διάολο είχε στήσει τότε όλο αυτό το σκηνικό η σύζυγός μου, ιδέα δεν έχω, κάποια στιγμή πρέπει να τη ρωτήσω). Το πακετάκι περιείχε μέσα το άλμπουμ των Wilco, το A Ghost Is Born. Δεν ξέρω τι χημικές αντιδράσεις παίχτηκαν εκείνη τη στιγμή στον εγκέφαλό μου, αλλά έφυγα σίφουνας για το σπίτι μου, γεμάτος μοναδικά συναισθήματα, να βάλω να ακούσω το άλμπουμ, και να αναγνώσω με περίσσεια ευλάβεια την καρτούλα που το συνόδευε.

Οι Wilco είναι ο ορισμός της alternative rock σκηνής, με πολύ χαρακτηριστικές κιθάρες (με ένα distorted σκούξιμο, καθαρά love it or hate it), με τη φωνή του Jeff Tweedy (αυτή την χαλαρή "εφηβική" φωνή που επέβαλαν οι Radiohead η οποία ώρες ώρες σπάει μπάλες) και συνθέσεις που είτε φλερτάρουν με ιδιοφυείς ιδέες είτε με σπαστικά ανούσια τερτίπια (χαρακτηριστικό το δεκαπεντάλεπτο Less than you Think που παίζουν με το τρέμολο για πόσα λεπτά και πραγματικά αναρωτιέσαι "τι σκατά έχουν στο μυαλό τους"). 

Τον δίσκο τον αγάπησα με τη μία, όχι γιατί οι Wilco με ανατίναξαν με τη μουσική τους, αλλά γιατί στα πλαίσια του ερωτικού ενθουσιασμού, η κοπέλα μου μοιράστηκε ένα σημαντικό κομμάτι της μαζί μου με έναν πρωτότυπο εντυπωσιακό τρόπο. Οι Wilco ήταν για εκείνη ότι είναι οι Blind Guardian για μένα, η αγαπημένη της μπάντα και το ότι θέλησε να μοιραστεί ένα άλμπουμ μαζί μου ήταν σημάδι για το πόσο κατανοούσε την ιδιάζουσα σημασία που έχει η μουσική για μένα. Τέτοιες προσεγγίσεις στην αρχή μίας σχέσης είναι δομικά στοιχεία που χτίζουν θεμέλια για μία ονειρική πορεία και συμβίωση (όπως κι έγινε). Χώρια το γεγονός πως το άλμπουμ που μου έδωσε, ήταν το μοναδικό της συλλογής της που δεν είχε η ίδια, γεγονός που δεικνύει πως υποσυνείδητα ήξερε πως μία μέρα θα παντρευτούμε, θα ενώσουμε τις ζωές μας και τις μουσικές συλλογές μας, οπότε γιατί να αγοράσει κάποιο άλμπουμ και μετά να είναι διπλό (πρακτικό μυαλό).

Η μουσική των Wilco έχει συνδεθεί άμεσα με προσωπικές στιγμές μας, οπότε δεν μπορώ να είμαι αντικειμενικός απέναντι στο πόσο πραγματικά μου αρέσουν οι κυκλοφορίες και κατά πόσο έχει παίξει ρόλο η εν λόγω σύνδεση. Λίγη σημασία έχει αυτό, αφού κάθε μορφή τέχνης είναι ένας συνοδοιπόρος της ζωής μας, ντύνοντας συναισθήματα και βήματα της ζωής μας κι οι indie ροκάδες από το Σικάγο είναι μαζί μας από την αρχή της σχέσης μας με τους δίσκους τους, πολύτιμων artifacts του όμορφου παραμυθιού που ζούμε μαζί από τότε.