Jon Oliva's Pain - Festival (2010)

 Το γιατί o βουνός αποφάσισε να διαλύσει το Savatage μαγαζί, ποτέ δεν το κατάλαβα. Ο ισχυρισμός ότι η TSO με τα κάλαντα πουλάνε καλύτερα από τους Savatage δεν πολυστέκει, αφού όλα τα μέλη μετά τη διάλυση πήγαν και έφτιαξαν μπάντες, projects, guests και παράλληλα η Trans-Siberian Orchestra έδινε τα πολυπόθητα sold out lives. Δεν είναι ότι δεν είχαν χρόνο για τους Savatage. Ούτε ότι ήθελαν να εξερευνήσουν νέους ήχους και διαφορετικές ιδέες. Κι ο Oliva με τους Pain κι ο Κάφρος κι οι Circle II Circle, την ίδια ηχητική προσέγγιση ακολούθησαν. Savatage υποκατάστατα που όλοι οι φαν στήριξαν (τουλάχιστον στην αρχή) μη αποδεχόμενη το γεγονός οτι η τεράστια μπαντάρα δεν υπήρχε πια.

Κι ο χοντρός λέει "θα ξεψαχνίσω κάθε μουσική ιδέα, μέχρι και το τελευταίο ριφ που άφησε ο αδερφός μου στα συρτάρια του" και θα βγάλω μερικά άλμπουμ στη φάση Savatage νοσταλγία. Όχι και τόσο κακή ιδέα, ειδικά όταν φέρνεις στην ομάδα παικταράδες σαν τον Matt LaPorte (κι όλους τους αρχικούς Circle II Circle) που θα στηρίξουν κι ενισχύσουν το project. Το Festival είναι το τελευταίο άλμπουμ, με αυτό το όνομα τουλάχιστον, πριν ολοκληρωθεί το όλο εγχείρημα με την Oliva (σκέτο) κυκλοφορία.

Το θέμα με τα Jon Oliva's Pain είναι ότι από την αρχή γνωρίζεις ότι πρόκειται για β' διαλογής Savatage ιδέες που θα καλογυαλιστούν, θα μπουν σε σωστή παραγωγή, θα έχουν καλή εκτέλεση (είπαμε, ομαδαρά) και τη φωνή του Mountain King. Αρκεί αυτό; Με δεδομένο ότι η κανονική μπάντα δεν υφίσταται, ναι. Μια χαρά είναι. Το Festival ακούγεται ευχάριστα, έχει πράγματα που έχουν ξαναπαικτεί ή παρεμφερείς ιδέες, αλλά όπως κάθε Pain άλμπουμ, υπάρχουν 2-3 κομμάτια που θα έμπαιναν εύκολα σε Savatage δίσκο.

Στο Festival η μεγάλες στιγμές είναι στο Death Rides a Black Horse, το ομότιτλο και το Winter Haven που ξεχωρίζει για τη δομή του. Τα υπόλοιπα επτά κομμάτια κρατούν με τις καλές στιγμές τους, υπάρχει heavy πράγμα αλλά κι η κλασσικές ήρεμες Sava-στιγμές που έχουμε αγαπήσει δεκαετίες τώρα.

Το ερώτημα όμως παραμένει, όλη αυτή η μουσική που έγραψαν τα υποκαταστήματα, αν είχε φιλτραριστεί και παιχτεί κάτω από το original όνομα, πόσα ακόμη έπη θα είχαν προσθέσει στο παλμαρέ τους; Τι είχαν άραγε στο μυαλό τους όταν είπαν να το κλείσουν το μαγαζί; Ελπίζω να ξεπεράσουν τα όσα προβλήματα υγείας έχουν προκύψει και να δώσουν ένα τελικό άλμπουμ που για κάποιο λόγο, σε εμάς τους loyal fan το χρωστούν.