Saxon - Strong Arm of the Law (1980)

 Ήταν ημέρα πρωτοχρονιά κι είχαμε βρεθεί με τους φίλους μου στο σπίτι μου για να λιώσουμε στο Krush Kill N' Destroy. Το Κ.K.N.D μαζί με το M.A.X (Mechanized Assault & eXploration) είναι τα δύο πιο υποτιμημένα videogames στρατηγικής που θα έπρεπε να φιγουράρουν δίπλα στους ογκόλιθους Warcraft και Starcraft. Ύστερα από ένα πολύωρο λιώσιμο σε single και LAN multiplayer gaming, πέταξε ένας την ιδέα να συνδεθούμε στο internet, να μπούμε σε κάνα chatroom, να χαζέψουμε καμία ιστοσελίδα, πράγματα όχι και τόσο συνηθισμένα όσο σήμερα. Μιλάμε για εποχές 56K PSTN σύνδεσης, εποχές που δεν ήταν δεδομένο ότι κάθε σπίτι έχει μόνιμη συνδρομή σε κάποιον πάροχο internet. Μία λύση έκτακτης ανάγκης για σύνδεση στο internet ήταν η αγορά κάποιων tech περιοδικών που πουλούσαν ένα πακέτο σύνδεσης στο internet για ορισμένο χρόνο. 

Μαγαζιά και περίπτερα την πρωτοχρονιά είναι συνήθως κλειστά, αλλά πάντα υπήρχαν κάποιοι μερακλήδες που άνοιγαν, έστω και για λίγες ώρες. Χωνόμαστε κι οι τρεις μαντράχαλοι στο σαράβαλο Peugeot και ξεκινάμε για την αναζήτηση του περιοδικού που θα μας ξεκλείδωνε τις πύλες του διαδικτύου. Στο αμάξι να παίζει η δισκάρα των Saxon, χρονιάρα μέρα που ήταν, η φάση σήκωνε κάτι κλασσικό. Heavy Metal Thunder κι αρχίσαμε να χτυπιόμαστε μέσα στο σαράβαλο σαν την γνωστή σκηνή από το Wayne's World (πόσο μαλακία αυτή η ταινία). 

Οι προτάσεις για το ποιο συνοικιακό μαγαζάκι παίζει να είναι ανοικτό, ήταν πολλές οπότε είχαμε καταστρώσει σχέδιο πλοήγησης. Η αλήθεια ήταν ότι γουστάραμε αμαξοβόλτα, με το To Hell and Back Again να παίζει στα ηχεία, οπότε εδώ κολλάει αυτή η παπάτζα του Καβάφη για το ταξίδι στην Ιθάκη και τον προορισμό. 

Κι όσο συμφωνώ με την λογοτεχνική ρήση του Καβάφη, τόσο διαφωνώ με τις παπαριές του Paulo Coelho περί σύμπαντος που συνωμοτεί και συμπτώσεις. Όμως η απίστευτη σύμπτωση έτυχε εκείνη την ημέρα. Την ώρα που συνεχίζαμε αγέρωχοι την βόλτα μας κι έπαιζε το Strong Arm of the Law, βρήκαμε ανοικτό περίπτερο. Κάνουμε στην άκρη για να κατέβω να δω αν υπάρχει το πολυπόθητο περιοδικό και παράλληλα ακούω λάστιχα να σπινάρουν. Γυρνάω και βλέπω ένα τζιπάκι να έχει βγει από το προηγούμενο στενό και με ένα fast and the furious drift να έχει σταματήσει/μπλοκάρει μπροστά από το αμάξι του φίλου μου. Τέσσερις ένοπλοι μπάτσοι κατεβαίνουν από το τζιπάκι (το οποίο δεν είχα παρατηρήσει μέχρι τότε ότι ήταν αστυνομικό) και ζητούν να βγουν οι φίλοι μου από το αμάξι. Κι ακούω μία φωνή να μου φωνάζει "εσύ βγήκες από αυτό το αμάξι;" Τι διάολο είχε συμβεί, το τραγούδι έκανε summon τους αστυνομικούς; τι παράδοξα πράγματα συνέβαιναν ημέρα πρωτοχρονιάς; 

Σε χρόνο dt είμασταν κι οι τρεις με τα πόδια/χέρια ανοικτά πάνω στο αμάξι και τους μπάτσους να μας κάνουν σωματικό έλεγχο. Ο ένας φίλος μου σκέτος λέχρας, μαλλιάς ντυμένος στα μαύρα, ο άλλος που ήταν κι ανάρχας με τζιν/πουκάμισο - αμφίεση που φώναζε αντιεξουσια από μακριά - κι εγώ με ξεπλυμένη φόρμα (πάνω/κάτω) και χουλιγκάνικο φλάι. Ήταν η περίοδος που όλη η Ελλάδα έψαχνε τον Πάσσαρη και τα αστυνομικά μπλόκα είχαν αρχίσει να κάνουν εμφανή την παρουσία τους. Ο φίλος μου ο ανάρχας είχε αρχίσει να κάνει τα πράγματα πιο δύσκολα με το να μην συνεργάζεται πολύ και να δείχνει ότι σπάζετε με την παρουσία των μπάτσων. Οπότε κάποιος έπρεπε να πάρει τον ρόλο της ευγενικής/λογικής φωνής της παρέας μπας και γλυτώσουμε την κράτηση.

Ταυτότητες ούτε για αστείο, δίπλωμα ούτε κατά διάνοια, το μόνο που μας έσωζε εκείνη τη στιγμή ήταν ότι μιλούσαμε Ελληνικά κι ότι είχαμε να κάνουμε με χαμηλού επιπέδου ανθρώπους (για μπάτσους μιλάμε). Βάζοντας μέταλλο και μία ζεστή ραδιοφωνική χροιά στη φωνή μου, εξήγησα πως είμαστε φοιτητές Μηχανικοί Υπολογιστών, δουλεύουμε πάνω σε μία ομαδική εργασία που πρέπει να παραδώσουμε με το που ανοίξει η σχολή μας για τον καινούργιο έτος και χρειαζόμασταν να αγοράσουμε ένα προπληρωμένο πακέτο σύνδεσης στο διαδίκτυο για να αντλήσουμε σημαντικές πληροφορίες για την εργασία μας. Ο αρχιμπάτσος ήταν δεδομένο ότι είχε μία επαφή με τους υπολογιστές κι έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Άρχισε να με ρωτάει λίγα περισσότερα πράγματα για την εργασία μας, άρχισα να τον φορτώνω με πληροφορίες που ήξερα πως δεν θα μπορούσε να τις επεξεργαστεί, οπότε το γυρίσαμε σε πιο light κουβέντα για αγορά PC εξαρτημάτων. Είχα δεδομένο πως αν πάει έτσι η δουλειά θα το γλυτώσουμε το κρατητήριο, αρκεί να μην κάνει καμία μαλακία ο φίλος μου ο ανάρχας. Αφού ικανοποίησα τη δίψα για IT παπατζολογία, τον αρχιμπάτσο (ο οποίος πούλησε και μούρη στα βλαχαδερά-συναδέλφοι), δεχτήκαμε το κλασσικό συμβουλευτικό λογύδριο "να έχετε πάντα μαζί σας ταυτότητες" και μας αφήσαν ελεύθερους ώστε να πάνε κι αυτοί να ξεκουραστούν σε κάνα Everest.

H φάση σήκωνε το να βάλουμε να παίξει να ξανά το Strong Arm of the Law, με αμαξοheadbanging γεμάτο ανακούφιση, απόλαυση του υπόλοιπου άλμπουμ με ύμνους 20,000 Feet και Dallas 1 p.m. Δεν πιστεύω στις συμπτώσεις, αλλά εκείνη την ημέρα όντως το σύμπαν συνωμότησε για να μας (παραλίγο) γαμήσει την πρώτη ημέρα του έτους.