Testament - Demonic (1997)

 Είναι παράδοση σε μουσικά metal περιοδικά κι ιστοσελίδες εγκυκλοπαίδειες να υπάρχουν κριτικές για κάθε άλμπουμ που συνοδεύονται με βαθμολογίες. Ποτέ δεν έδινα σημασία στη βαθμολόγηση (ίσως κάποτε για λίγο), πέρα από μία κλεφτή ματιά στο νούμερο. Η βαθμολόγηση ενός άλμπουμ είναι ανούσια κι αταίριαστη διαδικασία αλλά καταλαβαίνω την ευκολία που δημιουργεί ένας αριθμός στην ποσοστιαία απεικόνισης της καλλιτεχνικής ποιότητας (που γενικά κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό αλλά klein mein). Η περίπτωση με το Demonic των Testament είναι ιδιαίτερη γιατί στο metal-archives το έχουν καραθάψει το άλμπουμ. Έχει δεκατέσσερα reviews με μέσο όρο βαθμολόγησης 39%, με έναν τυπά να του έχει δώσει 1% υπό το review τίτλο Sucky sucky. Καταρχάς μεγάλε, άραξε στα κυβικά σου που θα μας πεις και sucky sucky, μη σε αρχίσω στις γρήγορες και σε αδειάσω στο τασάκι.

Μια χαρά άλμπουμ είναι το Demonic, οι τεράστιοι Testament εγγύηση για ότι γράφουν. Κι όπως κάθε thrash συγκρότημα που σέβεται τον εαυτό του, μετά από σερί αλμπουμάρων που έγραψαν τη δική τους ιστορία, πάτησαν τα "άντα" και θέλουν να πειραματιστούν. Άλλοι το γύρισαν στα industrial, άλλοι έπαιξαν γκοθιές, η παρέα του Chuck Billy ήθελε γκρουβιές με μία deathcore επίγευση. Που είναι το κακό, πουθενά. Το Demonic γαμεί και δέρνει όσους γράφουν sucky sucky κριτικές γιατί η αγαπημένη τους μπάντα τόλμησε κι έγραψε διαφορετική μουσική από εκείνη που οι κολλημένοι οπαδοί περίμεναν.

Τα Demonic Refusal, Together as One και Hatred's Rise είναι και γαμώ τα κομμάτια, συνθέσεις που δεινόσαυροι του thrash δεν θα έγραψαν ποτέ (γιατί ήταν απασχολημένοι να βαράνε τα κουζινικά των συζύγων τους). Υπάρχει ενέργεια, σάπιος στίχος σαν τον pinhead στο εξώφυλλο, ριφάρες, εξοντωτικός ρυθμός, όλα τα καλούδια που πάντοτε πρόσφεραν οι Testament. 

Η εξέλιξη είναι κομβική σημασία για την καλλιτεχνική επιβίωση, όπως όμορφο είναι κι η επιστροφή στις ρίζες. Evolution και back to the roots είναι πυλώνες της μέταλ μουσικής, με την ποιότητα να είναι ανεξάρτητος παράγοντας. Μπορεί οι Testament να βγήκαν έξω από τα νερά τους με το Demonic, αλλά παραμένει δυνατός δίσκος τους. Επί της ουσίας, αφού ολοκλήρωσαν το πειραματικό τους ταξίδι με το First Strike Still Deadly, έγινε η επιστροφή στον κλασσικό ήχο κι από το Formation of Damnation μόνο δισκάρες.