Marius Danielsen's Legend of Valley Doom Part 1 (2015)
Marius Danielsen's Legend of Valley Doom Part 2 (2018)
Marius Danielsen's Legend of Valley Doom Part 3 (2021)
Τα αδελφιά Danielsen από το Molde (τι ανατροπή μας εριξαν το '99 οι Νορβηγοί) έχοντας εντρυφήσει στις ατελείωτες power metal όπερες που είχαν αρχίσει να ξεπηδούν σαν τα μανιτάρια, αποφάσισαν να γράψουν τη δική τους. Το να γράψεις metal opera με ένα σκασμό δυνατούς guests στις φωνές και στις κιθάρες ήταν ένα project υπερπαραγωγή στα 90s αλλά είκοσι χρόνια αργότερα έχει καταντήσει λίγο ρουτίνα. Λίγο το ότι έχει πέσει το ενδιαφέρον του power metal, έχει παίξει ρόλο κι ότι οι οικονομικές απαιτήσεις έχουν πέσει οπότε γεμίζεις ρόστερ πιο εύκολα κι είναι και μία σίγουρη συνταγή για τους φαν. Εγώ μόλις πήρα πρέφα ότι ένα καινούργιο τέτοιο project, στα βήματα των Avantasia, έχει ξεκινήσει - έστειλα preorder request για την τρίλογια στην Crime Records όταν είχε κυκλοφορήσει μόνο το πρώτο μέρος. Όσο κι αν έχω απογοητευτεί από κάποια αντίστοιχα εγχειρήματα, στηρίζω τέτοιες φάσεις με τα μπούνια και θα συνεχίσω.
Οι μαθητές του Μιγιάγκι, Danielsen, ακολούθησαν την πιο safe συνταγή χωρίς να πρωτοτυπήσουν στο ελάχιστο. Τυπική επική ιστορία που ακολουθεί το Hero's Journey βήμα προς βήμα (δίχως αυτό να μας χαλάει), η αφρόκρεμα της heavy/power metal σκηνής στις φωνές κι ένα κάρο δυνατοί guests για να σολάρουν την εξάχορδη (αυτό κι αν δεν χαλάει κανένα). Και με βάση τα guitar guests να δώσω το τεράστιο kudos από μεριά μου. Είναι λογικό κι αναμενόμενο πως θες φωνές για να στηρίξεις μία metal opera, αφού θα υποδυθούν χαρακτήρες. Αλλά το να φέρεις τον Chris Caffrey ή τον Ross the Boss για να παίξουν ένα σόλο ή τον Mike LePond για να μπασάρει σε ένα κομμάτι, δείχνει μεράκι και τεράστια αγάπη για αυτό που θες να παράξεις. Ο Marius Danielsen δείχνει φοβερές ικανότητες σαν κιθαρίστας, τα κομμάτια θα έβγαιναν και δίχως τις πινελιές των τεράστιων παικτών που έφερε. Είναι εμφανής η διάθεση να δημιουργηθεί κάτι μεγάλο, μία καλλιτεχνική συλλογικότητα που θα αφήσει το δικό της στίγμα.
Τελικά το άφησε; Κατά την αποψή μου όχι, από την ενασχολησή μου με τα social media και λοιπούς ιστότοπους της μεταλ κοινότητας, δεν παίζει να πήρε κανείς χαμπάρι τον θρύλο της καταδικασμένης κοιλάδας. Έχοντας ως δεδομένο ένα από τα δυνατότερα καλλιτεχνικά ρόστερ που θα ζήλευε ο Tobias κι ο Arjen, η απήχηση της τριλογίας ήταν μηδαμινή. Άδικα όμως γιατί και τα τρία άλμπουμ έχουν πολύ δυνατή μουσική, που αξίζει να παίξει στα ηχεία των φίλων του power metal. Ίσως βγήκαν σε λάθος εποχή (στα 90s θα χέζαμε βρακιά για εβδομάδες με ένα τέτοιο μουσικό project), ίσως δεν είχαν να προσδώσουν κάτι καινούργιο αλλά όλη η μουσική βασίζεται σε αναμασήματα, ίσως ο κόσμος μπούχτισε με τις όπερες. Η αλήθεια είναι πως όσο κι αν αγαπώ και τα τρία άλμπουμ (δεν μπορώ να ξεχωρίσω κάποιο ως καλύτερο), δεν παραβλέπω πως όλη η μουσική είναι μία μίξη τυπικής 90's europower σκηνής με prog και heavy ιδέες. Όποιος αγαπάει αυτή τη μουσική θα το λατρέψει το Legend of Valley Doom αλλά δεν θα γίνει σοφότερος.
Προσωπικά στα παπάρια μου να γίνω σοφότερος, για αυτό γουστάρω την τριλογία, μπράβο στους Danielsen που έφεραν εις πέρας τέτοια δουλειά, θα στηρίξω και στο μέλλον αν αποφασίσουν να παίξουν μπάλα με νέα τριλογία. Από την άλλη για να είμαι δίκαιος θα παραθέσω ενδεικτικά παραδείγματα από τις μουσικές "ομοιότητες" που βγάζουν μάτια (κι αυτιά) και μάλλον καθιστούν (για κάποιους) το Legend of Valley Doom μία από τα ίδια.
Το Chamber of Wisdom "δανείζετε" (αναίσχυντα) το Nova Era των Angra.
To Mirror of Truth "δανείζετε" (ξεδιάντροπα) το The Wicker Man των Iron Maiden.
To The Legend of Valley Doom έχει "στοιχεία" (έτσι το λέμε τώρα) από το Hallowed be thy name των Maiden.
Παίζει το Raise Your Shields και φωνάζουμε Go Go Power Rangers!
To Tower of Knowledge "φέρνει" (ίχνος ντροπής λέμε) στο Sons of a New Millennium των Majesty.
Το Princess Lariana's Forest θα φέρει "συνειρμούς" από March of Time των Helloween.
Το Tomb of the Fallen Kings "μαιμουδεύει" (και δεν χαλάει κανένα) το Center of the Universe των Kamelot.
No comments:
Post a Comment