Μία ακόμη cosplay metal μπάντα του Bowes. Από τη high fantasy εποποιία των GloryHammer, στο Disney metal και Πειρατές της Καραϊβικής με Alestorm, τώρα περνάμε σε cosmic dark fantasy καταστάσεις με τους WizardThrone. Το μοτίβο παραμένει ίδιο, μουσικοί που ενστερνίζονται fantasy περσόνες κι υιοθετούν αντίστοιχες ενδυμασίες. O WizardThrone Brown, ο Xaviculus Bell (τι διάολο, ο Σεφερλής του δίνει ιδέες;), ο Hyperiax Bowes κι ο Αρχιστράτηγος Μπαρμπέρης. Το πάει για Marvel Universe o Bowes με τόσους χαρακτήρες, περιμένω να κυκλοφορήσει κι η επίσημη εγκυκλοπαίδεια με το background story και την ανάλυση στις υπερδυνάμεις του καθένα (και γαμώ τις ιδέες, στέλνω mail στον Bowes).
To ντεμπούτο των WizardThrone είναι ένα tribute στους Bal Sagoth με μία μουσική προσέγγιση που φέρνει πιο πολύ σε ύστερους Dimmu Borgir και Wintersun. Την μοναδική space mystique ατμόσφαιρα του Byron Roberts δεν την αγγίζει ούτε για πλάκα γιατί ο Βύρωνας έγραφε στίχους και μουσική οδηγούμενος από αγνή γκάνβλα για την κοσμική dark sci-fi. Ο Bowes γνωρίζει καντάρια μουσικής κι είναι οπαδός του είδους, αλλά η όλη φάση φωνάζει από μακριά πως έχει εμπορικά κίνητρα κι όχι την trueιλα που μόνο εμείς οι νέρντουλες, που φάγαμε τα νιάτα μας να βάφουμε Warhammer φιγούρες, μπορούμε να εκτιμήσουμε.
Εμπορικό ή όχι, το Hypercube Necrodimensions ακούγεται ευχάριστα. Με όλα τα στερεότυπα που καθιέρωσαν οι γίγαντες του είδους και σκόρπιες φρέσκιες ιδέες, οι WizardThrone δίνουν ένα καλό αποτέλεσμα. Σε τέτοια άλμπουμ οι στίχοι είναι ιδιάζουσας σημασίας κι εκεί ο Βρετανός δίνει ευχάριστο πόνο. Μπορεί να μην νοιώθω το μεγαλείο και την συμπαντική ανατριχίλα (αυτά μόνο οι Bal Sagoth), αλλά ένα χαμόγελο σκάει στα χείλη με στίχους...
From endless inertia, beyond infinite night (rejoin the stars)
All potentiality at once, phase-space paths complete
The ennead of giants aflame forge gates through all consuming heat
Predominance is imminent, my matchless grandeur burning for all time
Ο Βρετανός πέρασε μπόλικο χρόνο πάνω σε λεξικά κι ακαδημαϊκά συγγράμματα ανώτερων μαθηματικών για να εμπνευστεί (και να "δανειστεί" περίπλοκες ορολογίες). Ομοιάζει με αρθρογράφους ψεκασμένων φυλλάδων που χρησιμοποιούν καθαρεύουσα κι αρχαιοελληνικές εκφράσεις για να μασκάρουν τις πίπες του κειμένου τους. Με τη διαφορά ότι στους WizardThrone βγαίνουν γούστα αν και τώρα που το σκέφτομαι και στα ψεκασμένα άρθρα γούστα βγαίνουν.
Δεν ξέρω αν θα στηρίξω τη δισκογραφική συνέχεια των WizardThrone, σε αντίθεση με τους GloryHammer που μένω πιστός στις κυκλοφορίες τους. Κατά πάσα πιθανότητα ο Bowes θα θελήσει να εξερευνήσει και κάποια άλλη μουσική πτυχή που θα παίξουν νερντουλοκοστούμια και καλοπροαίρετος σαρκασμός.
No comments:
Post a Comment