Υπήρξα συνάδελφος με τον drummer της ροκ μπάντας, Crazy Lazy, ένα σαμιαμίδη elf που ήταν μεγάλος φαν των Toto. Την μπάντα την ήξερα μόνο σαν όνομα και δεν είχα δώσει ποτέ ιδιαίτερη προσοχή. Ήμουν κάπως της άποψης "που πας ρε Καραμήτρο με τέτοιο όνομα ανέκδοτο". Στο εργοτάξιο, ο μικρός των Crazy Lazy δεν έχανε την ευκαιρία να μας πρήζει τα μπελερίνια με τους Toto και για το πόσο τον έχει επηρεάσει μουσικά ο ντράμερ τους. Κατά πάσα πιθανότητα αναφερόταν στον Jeff Porcaro.
Όσον αφορά τους Crazy Lazy (δεν το έχεις κανείς με τα ονόματα), ήταν μπάντα που άνοιγε στους 1550 (λίγο περισσότερη φαντασία ρε μάγκες) κι από μία γρήγορη αναζήτηση ο τραγουδιστής τους εξελίχθηκε στη φωνή του συγκροτήματος Μέλισσες (πόσο πιο πάτο να πιάσουμε).
Anyway, το πρήξιμο του μικρού Καραμολέγκολας έπιασε τόπο κι αγόρασα ένα compilation CD με τις επιτυχίες των Toto, το Past to Present. Οι προσδοκίες μου ήταν από ελαφρολαϊκό ποπ/ροκ μέχρι να ακούσω ανέκδοτα με τον Τοτό. Δεν είχα ιδέα τι θα ακολουθήσει.
Βάζω το δισκάκι στο player, παίζει το Africa, σκέφτομαι "ωπ, αυτό το ξέρω, κομματάρα", χώνει το Hold the Line "έλα ρε, Toto είναι αυτό το έπος;", I'll be Over You, I won't Hold you Back, η μία χρυσή επιτυχία πίσω από την άλλη. Πλην των unreleased κομματιών που περιείχε το CD, γνώριζα όλα τα best of τραγούδια τρέφοντας ιδιαίτερη εκτίμηση για τις radio friendly ροκ επιτυχίες αγνοώντας (έως εκείνη τη στιγμή) τον καλλιτέχνη.
Αποκάλυψη, έγινα μέγας φαν, οι Toto τα σπάνε και μαμάνε όσους γελούν με το γελοίο όνομά τους.
No comments:
Post a Comment