To Δεκέμβριο του 2004 οι Jon Oliva's Pain θα έδιναν την πρώτη τους συναυλία επί Ελληνικού εδάφους. Ήταν το πιο δυνατό υποκατάστατο των τεράστιων Savatage, με τον χοντρέλα να πλαισιώνεται από παικταράδες. Το Tage Mahal, είχε κυκλοφορήσει κι αφήσει σωστές εντυπώσεις (Savatage δεν ήταν, αλλά κουβαλούσε μπόλικη Sava-ποιότητα). Με τον καλό μου φίλο και συμφοιτητή, τον Αφρικανό, περιμέναμε να ξεκινήσει το τεράστιο γεγονός.
Στη σκηνή οι WheelRunner, υποκατάστατο του υποκατάστατου. Σωστό ορεκτικό από μία μπάντα που ο τραγουδιστής ήταν πρόεδρος του Ελληνικού Savtage fan club ή κάτι τέτοιο. Μοναδική στιγμή όταν στο σετ των Pain, ο Oliva καλεί το παλικάρι στη σκηνή να τραγουδήσουν μαζί, και τον έχει γραπώσει με επαγγελματικό κεφαλοκλείδωμα για να εξασφαλίσει πως η φωνή του βρίσκει μικρόφωνο. Ήρωας το παλικάρι που τραγούδησε δίπλα στον τεράστιο Jon Oliva, οσφραίνονταν γερές δόσεις μασχαλίλας κι αλκοόλ.
Η συναυλία ήταν έπος, παρά τα ατελείωτα κιλά του Βουνού, έδωσε φοβερό performance και τα τραγούδια του Tage Mahal (ειδικά το The Dark και Gimme Some Hell) έσπειραν πόνο και έβριθαν μεγαλείο. Ο ιθύνων νους της μπαντάρας ήταν εκεί, ανυπέρβλητός κι όσο θα είναι στα πόδια του (ή στην καρέκλα του πιάνου), το πνεύμα των Savatage θα μας συντροφεύει.
Σαν token αυτής της ανάμνησης, πήρα το EP, Straight-Jackets Memoirs με το φοβερό The Evil Beside You, το Time to Die και live εκτελέσεις.
No comments:
Post a Comment