Valhalla - Deliverance, Why've you ever forgotten me
Οι στίχοι των Guardian είναι το πρώτο πράγμα που έρχεται στο μυαλό μου όταν ακούω τη λέξη Valhalla. Η μυθική αίθουσα της Άσγκαρντ, προορισμός για κάθε γενναίο Βίκινγκ πολεμιστή, με την Amstel να ρέει άφθονη. Δεν μπορούσε να λείπει από τη συλλογή μου άλμπουμ από heavy metal μπάντα που έφερε αυτό το όνομα. Αμέτρητες επιλογές, πρέπει να υπάρχουν πάνω από 30 συγκροτήματα με αυτό το πρωτότυπο όνομα. Δεν ήξερα τι να πρωτοδιαλέξω. Epic, power, black, death, folk, ατόφιο heavy, Ευρώπη, Αμερική, Ιαπωνία, μέχρι κι η Ινδονησία τιμάει αυτό το όνομα (την είδαν Βίκινγκς εκεί στη Σουμάτρα).
Την "δύσκολη" αποφασή μου την έλυσε η Cult Metal Classics Records με την ανθολογία του συγκροτήματος από το Pittsburgh. Μία κασέτα με σχεδόν 50 λεπτά μουσικής σε κάθε πλευρά, έχωσαν ότι heavy progressivιά υπήρχε από δαύτους. H κασέτα είναι τούμπανο, δίνω αναβολικά στο κασετόφωνό μου για να μπορέσει να την "παίξει".
Φοβερά καλή μουσική που δεν πρέπει να μένει ξεχασμένη κι αξίζει να ακουστεί από τις νέες γενιές μεταλλάδων. Η μουσική γεύση που μου άφησε η κάθε ακρόαση του μπαμπάτσικου άλμπουμ, επιβεβαίωσε την επιλογή μου, αμφιβάλω αν κάποιο από τα υπόλοιπα ομώνυμα συγκροτήματα είχε τόσο καλό υλικό. Στους Valhalla συνάντησα μία μοναδική μίξη Purple και Maiden, με δόσεις αλητείας κι ανεμελιάς, ένα πολύ unique γαμάτο αποτέλεσμα. Θα μπορούσα να πω ότι αξίζει το Ultimate Anthology να παίξει στην ίδια την αίθουσα της Valhalla, αλλά φαντάζομαι πως οι νεκροί Βίκινγκς θα προτιμούν τίποτε εμπορικό ψευτο-death τύπου Amon Amarth.
Εντύπωση μου προκαλεί η σημείωση μέσα στην κασσέτα WARNING - This cassette is exclusive to the Limited Edition VALHALLA Box Set and cannot be sold separately. Δεν ξέρω αν κοροϊδευόμαστε εκεί στην Cult Metal, ή αν είχαν σκοπό να βγάλουν μόνο το box set (με την κασέτα) και τελικά τους περίσσεψαν κομμάτια. Ότι κι αν έγινε, μάλλον βιάστηκαν να γράψουν την σημείωση.
Valhalla Box Set δεν υπήρξε ποτέ, συμφωνά με το discogs κυκλοφόρησε ως Ultimate Anthology 84-86 με LP, CD, κασέτα, μπλουζάκι και λοιπά καλούδια. Προφανώς το tape που έχω στην κατοχή μου προοριζόταν για το limited box set. Πως τους βγήκε να κόψουν περισσότερες κασέτες από τα box set κι είπαν να τις βγάλουν κι αυτές σε κυκλοφορία, μάλλον κάτι τέτοιο παίχτηκε. Και που να μπαίνουν στον κόπο να σβήνουν τρεις γραμμούλες από το κασετομπούκλετ.
Έχω έναν λεχρίτη ψιλικατζή στη γειτονιά που κάνει κάτι παρόμοιο με Coca Cola κουτάκια που κανονικά πωλούνται μόνο σε εξάδα. Δεν πειράζει όμως, αγαπάμε λεχρίτη ψιλικατζή, αγαπάμε Cult Metal Classics Records.
Λεπτομέρειες που δίνουν εγνωσμένη βαρύτητα σε αυτή την φανταστική συλλογή μίας ξεχασμένης μπαντάρας που αξίζει την προσοχή και το σεβασμό.

No comments:
Post a Comment