Star One - Victims of the Modern Age (2010)

 Επιστρέφω σπίτι γεμάτος χαρά, κρατώντας το δεύτερο άλμπουμ των Star One του αιώνια τρισμέγιστου Ολλανδού μουσικού τιτάνα. Με βλέπει η σύζυγος με το χαμόγελο τζόκερ στο πρόσωπο κι αναρωτιέται. Της εξηγώ ότι κρατώ ένα ακόμη διαμάντι από τον  Arjen Lucassen κι ανυπομονώ να το βάλω να παίξει στο CD player. Εννοείται πως έδωσα τις απαραίτητες πληροφορίες περί Star One, που ο Arjen γράφει τραγούδια-concept βασισμένα σε αγαπημένες ταινίες από κοινό genre. Το Victims of the Modern πραγματεύεται δυστοπία, σκοτεινό sci-fi μέλλον και χολιγουντιανή τεχνοφοβία.

Η σύζυγος ενθουσιάστηκε από το πρότζεκτ και μου πρότεινε να παίξουμε ένα παιχνίδι. Εγώ να δεις ενθουσιασμό τότε. Όταν εγώ προτείνω να παίξουμε ένα παιχνίδι, συνήθως σημαίνει Magic the Gathering, Hero Quest ή Talisman. Εκείνη όταν προτείνει να "παίξουμε κάτι", σημαίνει σεξ. Πως να μη γεμίσω ενθουσιασμό και λιμπιντο-ενέργεια. Σε εκείνη την περίπτωση όμως, εννοούσε κάτι άλλο (μία ελαφρά απογοήτευση παίχτηκε μέσα μου). Μου πρότεινε να βάλουμε να ακούσουμε το άλμπουμ και να μαντεύει από τους στίχους την ταινία στην οποία βασίζεται το κάθε κομμάτι. Και μετά θα κάναμε σεξ.

Μετά την (πιο Ayreon πεθαίνεις) εισαγωγή Down the Rabbit Hole, σκάει το φοβερό Digital Rain. Ομολογώ πως το πάλεψε άσχημα αλλά δεν μπορούσε να συνδέσει τους (πανέξυπνους) στίχους με το Matrix. Και το επόμενο, Earth that Was, ήταν αρκετό δύσκολο. Η σειρά Firefly δεν μπορεί να χαρακτηριστεί δυστοπική (με βάση το σενάριο είναι όντως), αλλά κυρίως λόγω της “ανεμελιάς” της βγάζει μία feeling good διάθεση.

Στην ομότιτλη κομματάρα όμως το βρήκε, παρόλο που δεν το περίμενα. Κυρίως το στιχουργικό κρεσέντο violence makes violence της έδωσε το hint κι ο στίχος I’m still singing in the rain που δίνει στο κλείσιμο της ήταν αρκετά για να το συνδέσει με την ιστορία του Alex στο Κουρδιστό Πορτοκάλι. Next το Human See, Human Do, το οποίο δεν το βρήκε από τους στίχους, αλλά μόλις αποκάλυψα τον τίτλο μου έδωσε Τσάρλτον Χέστον και Πλανήτη των Πιθήκων.

Στο 24 Hours, ήμουν έτοιμος να της ξανακάνω πρόταση γάμου που κατάφερε να βρει τη σωστή ταινία. Απόδραση από τη Νέα Υόρκη κι ο Snake γαμάει ότι ακούτε. Βέβαια η απάντησή της, "αυτή η μαλακία που με έβαλες να δούμε με τον Ράσελ Κρόου που τρέχει σαν ολυμπιονίκης με τραυματισμένο πόδι;", δεν ήταν ότι πιο κολακευτική για το έπος, αλλά αφού το βρήκε χαλάλι της. To Cassandra Complex ήταν το πιο εύκολο και το συνέδεσε άμεσα με τους Δώδεκα Πίθηκους με το που έσκασε ο στίχος Cassandra complex, everlasting scream, we can change the future but we can’t change the past.

Στο It's Alive, She's Alive, We're Alive έπεσε κοντά (The Handmaid's Tale ήταν η απάντησή της), αγνοώντας το ότι το άλμπουμ είχε κυκλοφορήσει πριν από τη συγκεκριμένη σειρά. Άλλωστε η φοβερή βιγκανολέσβιακή σειρά πραγματεύεται την ίδια δυστοπική αγωνία της μη διαιώνισης του ανθρώπινου είδους, όπως κάνει και το Children of Men.

Το τελικό έπος It All Ends Here ήταν κάπως ευκολάκι, ειδικά όταν έχεις την Floor Jansen να αναρωτιέται 

I think therefore I am am I more human than a man?

I think therefore I am but will they ever understand?

Blade Runner μου απάντησε και φύγαμε για την κρεβατοκάμαρα.