Wind Rose - Warfront (2022)

 Ύστερα από το Wintersaga αμφιταλαντευόμουν αν θα έβαζα στη συλλογή μου δεύτερο Wind Rose άλμπουμ. Δέχομαι το concept της Napalm Records (η οποία το έχει ψιλογαμήσει με το Jumbo metal), να ορίσει μία dwarves inspired μέταλ μπάντα η οποία θα εξυμνεί τις περιπέτειες της συμπαθέστατης fantasy φυλής. Χαιρετίζω τέτοιες ιδέες (αν κι η πλειοψηφία των old school μεταλλάδων σιχαίνεται τέτοιες "παιδικότητες" - λες κι όλες οι μπάντες πρέπει να έχουν την βαρετή σοβαροφάνεια των Fates Warning), αρκεί να συνοδεύεται και με αξιοπρεπή μουσική. 

Στο Wintersaga δεν ενθουσιάστηκα, το βρήκα αρκετά τετριμένο. Δεν είναι τυχαίο πως η μεγαλύτερη τους επιτυχία ήταν η Yogcast διασκευή, Diggy Diggy Hole. Φανταστική διασκευή ομολογουμένως, οι dwarves από τη Moria δεν θα το εκτελούσαν καλύτερα. Το Diggy Diggy Hole όμως αποτέλεσε το πρώτο metal τραγούδι που αγάπησε η τρίχρονη κόρη μου, η οποία δεν έχει σταματά να το τραγουδάει. Και σαν σωστός μπαμπάς που η κόρη του τον κάνει ότι θέλει, έδωσα μία δεύτερη ευκαιρία στους Wind Rose.

Έχοντας ακούσει και το hit του δίσκου, Gates of Ekrund, συγκινήθηκα που οι dwarves από το Warhammer επιτέλους βρήκαν τη θέση τους στο heavy metal universe. Το οποίο είναι τεράστια high fantasy epic metal κομμάταρα, γραμμένη από ενήλικες dwarves cosplayers, στην οποία δεν βρίσκω καμία ντροπή να βροντοφωνάζω πόσο πολύ μου αρέσει. Όπως δεν έχω καμία ντροπή να παραδέχομαι ότι ακόμη λιώνω στο Warhammer Online - Age of Reckoning. Όσοι διαφωνούν θα λιώσουμε τις κολοκυθοκεφάλες τους με τα πολεμικά σφυριά μας και θα τους δώσουμε μία ακόμη ευκαιρία να ξανασκεφτούν τη μαλακία που τους δέρνει πριν πάνε να ακούσουν τους thinking man's μέταλ δίσκους τους.

Αν δω καθαρά αντικειμενικά το άλμπουμ, οι αμφιβολίες που είχα για τους Wind Rose επιβεβαιώθηκαν. Ο δίσκος είναι αρκετά φλατ, δύο κομμάτια μόνο πραγματικά ξεχωρίζουν. Army of Stone με την όμορφη εισαγωγή Of War and Sorrow και το Gates of Ekrund (ότι είναι Warhammer γαμάει). Η μπάντα πάσχει από δυνατό songwriting σε ένα απαιτητικό είδος. Άνευ συνθέσεων σαν το Ekrund (We are outnumbered as defenders, overrun, we will answer to their fire with fire) τα χωροδιακά φωνητικά κι η battle ατμόσφαιρα δεν αρκούν για το journey στο Lonely Mountain.