Lift Your Skinny Fists Like Antennas to Heaven (2000)
Yanqui U.X.O. (2002)
Μου είχε κάνει πολύ "ζημιά" ένα άρθρο από το rocking.gr (δεν θυμάμαι τον αρθρογράφο, μάλλον ο Πατεράκης που γουστάρει τέτοια περίεργα post rock) για το πόσο άλλαξαν την μουσική κοσμοθεωρία του οι Godspeed. Η ουσία του άρθρου είναι πως κάθε μεταλλάς που έχει ζει φυλακισμένος σε τέσσερις τοίχους (έναν κατασκευασμένο από ατσάλι, έναν βαμμένο μαύρο, έναν τίγκα στα αντιεξουσιαστικά γκράφιτι κι έναν φτιαγμένο από σπαθιά), έρχεται η ώρα που οι τοίχοι γκρεμίζονται (τα έχουν πει οι Pink Floyd) κι ο ελεύθερος πλέον ακροατής αφήνεται στο συμπαντικό ταξίδι με πλοηγό μπάντες σαν τους εν λόγω Καναδούς.
Με είχε λίγο φοβίσει αυτό το σενάριο. Καλό είναι να είμαστε open mind σε νέους ήχους αλλά όχι και να προδώσουμε το metal crusade για ταξίδια στο σύμπαν και τέτοιες φλωριές. Οπότε απέφευγα τους Godspeed και παρεμφερείς μπάντες. Μέχρι να μπουν στη συλλογή μου, όταν έγινε το merge με εκείνη της συζύγου η οποία δεν αντιμετώπιζε τα προβλήματά μου. Αναπόφευκτα, έβαλα να τα CD στο player να τα ακούσω.
Λογίζοντας τη μουσική πλευρά και την γενικότερη καλλιτεχνική αισθητική των Godspeed, τους βγάζω το καπέλο για να φανεί το ξυρισμένο κεφάλι μου και να φωτίσει λίγο ο τόπος. Το "χτίζω σιγά σιγά τη σύνθεση" post rock (το οποίο αγάπησαν ιδιαίτερα οι Anathema - την ώρα και τη στιγμή) το δουλεύουν σωστά. Συνθέσεις που ταξιδεύουν το μυαλό, ξεχνούν να τελειώσουν αλλά δεν χαλάει κανένα. Μπόλικος πειραματισμός για την σωστή εμπειρία κι ατελείωτο μυστήριο.
Εύκολα θα πω ότι γουστάρω το καλλιτεχνικό τους αποτύπωμα, γουστάρω τις επικές ακροάσεις, αλλά η ζημιά δεν έγινε (ευτυχώς) και συνεχίζω να ζω ευτυχισμένος ανάμεσα στους τέσσερις τοίχους μου.
No comments:
Post a Comment