Bathory Nordland I (2002)/Nordland II (2003)

 

Έχει ειπωθεί πως το epic metal είναι ένα ιδιαίτερο ιδίωμα, υπερβολικά δύσκολο να οριστεί γιατί συνήθως μπολιάζεται από ακόμη μία ακόμη παράμετρο (συνήθως doom ή heavy/power ή death - και μετονομάζεται στο ψιλοcringe όνομα Viking metal). Η επιμετάλλωση του 70s επικού ροκ (ότι ακριβώς άκουγαν οι Radagast με τον Gandalf όταν άραζαν και κατέβαζαν πιπόχορτο) γέννησε το ανόθευτο επικό μέταλ ιδίωμα. Χωρίς doomιές, χωρίς καλπασμούς, τα τσεκούρια στην άκρη, σεμνά και ταπεινά με προσήλωση ιεροτελεστίας για την μουσική μαγεία που πάμε να δημιουργήσουμε.

Είναι ελάχιστες οι μπάντες που το έχουν καταφέρει, αφού ο πειρασμός για τη νοθεία με τα προαναφερθέντα ιδιώματα είναι μεγάλος, κι αποτελεί και την εύκολη οδό. Το να δημιουργήσεις αγνή επική μεταλλική μουσική θέλει τεράστια αρχίδια ή (για να μη γίνομαι σεξιστής) ένα μουνί αριστούργημα. Λίγοι το επιχείρησαν, ακόμη λιγότεροι το πέτυχαν. Ο Quorthon σίγουρα είναι ένας.

Στη Bathory δισκογραφία του, έχει παίξει από όλα. Black, death, thrash, doom, αλλά στα δύο Nordland δίνει σεμινάριο για το πως είναι ένας σωστός epic metal δίσκος. Επικός από την πρώτα νότα του εισαγωγικού πρελούδιου, μέχρι τη λήξη του The Wheel of Sun. Οι συνθέσεις, η ιδιαίτερα χροιά στη φωνή που επιλέγει, η μέταλ ενορχήστρωση, τα διακριτικά χορωδιακά background vocals, οι στίχοι, τα εξώφυλλα ή όλη αισθητική με ταξιδεύει στο αρχέγονο παγανιστικό παραμυθένιο έπος που μαγεύει κάθε άνθρωπο από την τρυφερή παιδική ηλικία και το συνοδεύει σε ολόκληρη τη ζωή του. 

Το επικό ροκ και μεταλ ήταν η καλλιτεχνική διέξοδο για να χτιστούν γέφυρες με εκείνα τα μοναδικά συναισθήματα που δημιουργούνται σε κάθε άνθρωπο όταν πρωτοέρχεται σε επαφή με την πρωτολεια μαγεία σε τι που ορίζεται ως έπος. Συγκλονιστικές διαδικασίες λαμβάνουν χώρα στον εγκέφαλο και την ψυχή του ανθρώπου κατά την διάρκεια εκείνης της πρώτης εκτεταμένης εμπειρίας. Και δίσκοι σαν τα Nordland μας δίδουν μνήμη αγαλλίασης, φορτίζοντας ξανά το θυμικό και επαναπροσδιορίζουν το παρών για ένα υπέροχο μέλλον.

Συμφορά σε όσους δεν συγκλόνισαν ποτέ την ψυχή τους με επική μαγεία, λύπη κι οδυρμός σε όσους δεν γευτεί τα Nordland, ντροπή κι αίσχος σε όσους δεν ακούν Bathory.