Σε μία εποχή μοναξιάς κι απομόνωσης στην μαγευτική Γερμανία, αποφάσισα να οργανώσω μία από τις πιο nerdουλίστικες βραδιές της ζωής μου. Με ανάστατη συναισθηματική κατάσταση κι αλλεπάλληλοι εξωτερικοί παράγοντες να σφυροκοπούν ανελέητα τον ψυχικό μου κόσμο. Η επιστήμη της ψυχολογίας θα συνιστούσε να επισκεφθώ έναν σύμβουλο ψυχικής υγείας. Αντί αυτού κλειδαμπαρώθηκα στο σπίτι μου για ένα ΠΣΚ κι αποφάσισα να περάσω στην άλλη πλευρά του looking glass, αναζητώντας την ηρεμία στον κόσμο της φαντασίας.
Ο μόνος άνθρωπος που αντίκρυσα ήταν ο ντελιβεράς ο οποίος παρέδωσε γενναίο junk food που θα με "κρατούσε" τουλάχιστον για δύο ημέρες. Το πρόγραμμα της απομόνωσης περιλάμβανε λιώσιμο στο Dragon Age, βάψιμο Warhammer Fantasy στρατών, Sláine κόμικς, ανάγνωση Michael Moorcock και μπόλικο χέσιμο για διάλλειμα. Έστησα ολόκληρο επικό campaign με τους Warhammer στρατούς όπου έπαιζα όλες τις πλευρές με προδιαγεγραμμένη στρατηγικές (σάρωσαν οι dwarves), και παρακολούθησα όλα τα επεισόδιά της επικής σειράς Roar.
Στις δημιουργικές ανάπαυλες της μανίας που με είχε καταβάλει, έφτιαχνα χαρακτήρες DnD (3.5 edition - όχι τίποτε φλωριές) να υπάρχουν καβάτζα για μελλοντικές παρόμοιες ψυχοβλαβείς καταστάσεις. Κοιμήθηκα ελάχιστα, ο ύπνος ήταν το λιγότερο που μου έλειπε.
Η μουσική δεν θα μπορούσε να λείπει από το οικιακό sword n sorcery φεστιβάλ. Η (τότε) δισκογραφία των Ensiferum, με τα mp3 να εκτελούνται σε shuffle mode. Δεν έκατσα να το πολύ-αναλύσω το θέμα της μουσικής. Μία επική μπάντα με την οποία δεν είχα πολλά πάρε δώσε να λειτουργήσει σαν χαλί (να το πατήσω). Το Two Paths δεν είχε κυκλοφορήσει τότε, αλλά εκ των υστέρων μπορώ να πω πως θα λειτουργούσε άψογα (να παίζει σε λούπα) για εκείνες τις ημέρες.
Πολέμησα έναν ψυχικό Γολγοθά με ανορθόδοξα όπλα, εφόδια που κουβαλώ σε ολόκληρη τη ζωή μου. Ένα τριήμερο επικής παράνοιας υπό την απειλή της εσωτερικής κατάρρευσης... Και γάμησε!
It's the way of the warrior, This path before me
Destined to be the king, Of battlefields ...
No comments:
Post a Comment