Η σχολή που φοίτησα, πέρα από φοβερές γνώσεις στην επιστήμη της Ηλεκτρονικής Φυσικής και την Υπολογιστικών Συστημάτων, ήταν κι ένα heavy metal πανεπιστήμιο. Πολλαπλοί μεταλλάδες και ροκάδες συμφοιτητές με ειδικεύσεις σε subgenres της σκληρής μουσικής, φανατικοί υποστηρικτές του είδους που αγαπούσαν και πάντα σε ετοιμότητα για λεκτική μανούρα.
Εκεί λοιπόν που ζούσα στον περιορισμένο κόσμο μου όπου πίστευα πως progressive metal --> Dream Theater και progressive rock --> Pink Floyd, σκάει ο cool τύπος της παρέας με κόπια κασέτα TDK premium (και καλά είχε πιο καθαρά ήχο - τρίχες) με το άλμπουμ Tyranny από μία άγνωστη (τότε) μπάντα Shadow Gallery. "Παίζουν progressive metal με επικά στοιχεία". Αυτή ήταν η περιγραφή που είχε δώσει, η οποία ναι μεν ήταν λίγο "ότι να 'ναι", με ιντρίγκαρε αρκετά για να τους δώσω τη δέουσα προσοχή.
Η ακρόαση του Tyranny μου έκανε τρομερή "ζημιά". Μία ξεκάθαρα προγκρέσιβ μπάντα με ανυπέρβλητα κιλά μουσικής γνώσης, εξαιρετικοί εκτελεστές, που παίζουν μουσική με ατελείωτο συναίσθημα κι ουσία αντί να υπερμαλακίζονται πάνω στις ταστιέρες και στα δέρματα των τυμπάνων. Κι αυτή η συγκλονιστική φωνή του Mike Baker, πιο ζεστή κι από φρεσκοψημένο ψωμάκι σε ξυλόφουρνο.
Η εναρκτήρια τετραλογία Stilleto in the Sand, War for Sale, Out of Nowhere και Mystery, δύσκολα επαναλαμβάνεται (πέρα από τους ίδιους τους Shadow Gallery, στο Carved in Stone). Η απόλυτη τελειότητα, από ένα άκρως υποτιμημένο συγκρότημα που προτίμησε τους χαμηλούς τόνους.
Το άλμπουμ δεν κάνει την παραμικρή κοιλιά. Μπαλάντες, χεβιμεταλλιές, ξεσπάσματα που ξυπνάνε συνειδήσεις, σεμιναριακά σολαρίσματα, αλλαγές ρυθμών που αλαλάζουν τα πνεύματα και πάρε να ‘χεις Roads of Thunder, Ghost Of A Chance, Victims, ένας ορυμαγδός φανταστικής μουσικής και στιχουργικής ποίησης που επαναπροσδιορίζει την εκφυλισμένη έννοια του progressive.
Σε μία εποχή που η μαζική μετάδοση της πληροφορίας ήταν ακόμη στα σπάργανα της, οι Shadow Gallery ήταν η εγγύηση του να οριστεί κάποιος "ψαγμένος" και να μεταλαμπαδεύσει το μυστικό από τα βάθη της Αμερικής, να ανοίξει τις πύλες για τους true progressive metal kings.
No comments:
Post a Comment