Ο Γιώργος ο Γεωργίου μας άφησε νωρίς. Όσοι τον ακούγαμε καθημερινά, χάσαμε έναν συμπαραστάτη, έναν ραδιοφωνικό "πατέρα", μία μοναδική μορφή. Με τα χίλια δυο αρνητικά που αναμφισβήτητα κουβαλούσε, το μισογυνισμό, την ομοφοβία, το αντι-Ολυμπιακό μένος, μου ήταν αγαπητός όσο μπινελίκι κι αν του είχα ρίξει σε αυτόν και σε βλαμμένους ακροατές του. Ειδικά την τελευταία δεκαπενταετία της ραδιοφωνικής του παρουσίας, είχε αφήσει πίσω την περσόνα "τσιφλίμαγκας" κι είχε μία πιο επαγγελματική προσέγγιση στο ποδοσφαιρικό του καφενείο, ήταν απολαυστικός.
Αγαπούσε πολύ τις ατάκες του και δεν δίσταζε να τις επαναλαμβάνει ξανά και ξανά μέχρι να τις σιχαθεί κι ο ίδιος ο κύριος Οικονομάκος. Στη μπάλα και στη ροκ μουσική είχε τις προτιμήσεις και τα κολλήματά του. Όποτε η κουβέντα το έφερνε στους Pink Floyd, εξέφραζε τον θαυμασμό του για την θρυλική μπάντα, τον βαθύ πειραματισμό στις κιθάρες του David Gilmour αλλά... "οι άνθρωποι ήταν ψυχάκηδες". Ο χαρακτηρισμός κυρίως λόγω του άλμπουμ Animals κι η προσπάθεια να προσομοιώσουν ήχους ζώων (βλέπε ή μάλλον άκου κομμάτι Dogs) με τη χρήση της κιθάρας. Το ότι οι Floyd ήταν βλαμμένοι το γνωρίζαμε, δεν περιμέναμε το δέκατο άλμπουμ τους για να βγουν τέτοια συμπεράσματα, ούτε τον Gilmour να βελάξει την κιθάρα του σαν γουρούνι.
Το Animals έχει ένα μοναδικό immersive ηχητικό landscape, που του δίνει ιδιαίτερη αξία δεδομένου της ήδη τεράστιας κληρονομιάς που είχε δημιουργήσει ως τότε η μπάντα. Σκυλιά, γατιά, πρόβατα και γουρούνια δίνουν ένα μεγαλείο πειραματικού προγρέσιβ ροκ το οποίο προσκύνησαν παλιοροκάδες σαν τον Γεωργίου.
Το concept γνωστό, η νουβέλα του Orwell που πραγματεύεται τον αντισταλινισμό από ένα πρίσμα αντικαπιταλισμού και κριτική στo αδιέξοδο της συντηρητικής Βρετανικής (κι όχι μόνο) κοινωνίας. Θεμελιώδη καλλιτεχνικά εργαλεία αφυπνισμού για την αμόρφωτη μάζα ανθρώπων που εκείνες τις εποχές δεν είχαν πρόσβαση στην μόρφωση και τη γνώση, οπότε εύκολα έπεφτε χειραγώγηση.
Δεκαετίες αργότερα, η κατάσταση δεν έχει αλλάξει και πολύ. Στην κοινωνία της πληροφορίας, της καταπολέμησης του αναλφαβητισμού και των αμέτρητων πηγών γνώσης, τεράστιος αριθμός ατόμων πιστεύει ακόμη σε μιλιταρισμό, αυταρχικά απολυταρχικά καθεστώτα ("νοσταλγοί") Άνθρωποι που εκστασιάζονται με την ύπαρξη πολυεκατομμυριούχων ατόμων (τους οποίους “προσκυνούν”, ενώ έχουν πέντε ευρώ στη δική τους τσέπη και δόσεις για την πιστωτική), τυφλά πιστοί στο αποτυχημένο καπιταλιστικό μοντέλο (διαφορετικά η εναλλακτική είναι μόνο ο κομμουνισμός - fuck logic) και καμμία Φάρμα του Όργουελ, κανένα Animals των Pink Floyd δεν μπορεί να τους "ξυπνήσει".
No comments:
Post a Comment