Κάθε νέα κυκλοφορία των Cirith Ungol συγκλονίζει τον εσωτερικό μου κόσμο. Νέο ή reworked παλιό υλικό από τους μάστορες του επικού heavy/doom rock διαταράσσει την κοσμική ζυγαριά κι εξαπολύονται άτακτες ορδές πολεμιστών του Χάους να συγκρουστούν με τα τάγματα στρατιωτών του Νόμου. Οι Cirith Ungol θα είναι πάντα εκεί, πιστοί ανταποκριτές, να μας δώσουν την ιστορία της σύγκρουσης μέσα από τα επικά τους άσματα.
Το Half Past Human EP είναι μία μίξη από το ένδοξο παρελθόν και το μεγαλειώδες ζοφερό παρών της μπάντας. Γεγονός που δεν χαλάει κανέναν οπαδό του συγκροτήματος. Οι Cirith Ungol είναι πέρα από την πεπερασμένη έννοια του χωροχρόνου. Έχουν εναγκαλιστεί την αδιανόητη υπόσταση του πολυσύμπαντος και δεν ακολουθούν τη θλιβερή χρονική γραμμικότητα.
Τέσσερα έπη περιλαμβάνει το EP, με εναρκτήριο το θηρίο της αποκάλυψης να σε περιμένει στο Route 666. Δεν υπάρχει διαφυγή, ο καταδικασμένος προορισμός είναι αναπόφευκτος, κι οι Cirith Ungol έχουν παραδώσει εδώ και δεκαετίες το soundtrack της καταστροφής σου.
Η συνέχεια με το απίστευτο έπος Shelob's Lair. Αγαπάμε μέχρι αηδίας Michael Moorcock, αλλά ο John Ronald Reuel Tolkien είναι πάνω από όλα, νονός της μπάντας και πρέπει να τιμούμε την αυθεντικά σκοτεινή πλευρά της Middle Earth.
To Bruthish Manchild (αν και stand alone κομμάτι), το ορίζω σαν προπομπός για την cream of the crop heavy doom καταιγίδα που θα ακολουθήσει.
Το EP κλείνει με ένα από τα καλύτερα άσματα που έχουν γράψει οι Cirith Ungol, ένα αθάνατο επικό αριστούργημα που άνετα θα το τοποθετούσα ως το καλύτερο heavy τραγούδι της χρονιάς του 2021. Η κιθάρα του Barraza αγγίζει την τελειότητα κι ενσαρκώνει το απόλυτο σάπιο doom υπόβαθρο για να έρθει η τεράστια φωνή του Tim Baker να βροντοφωνάξει Evil Never Dies. Ένας στίχος χιλιοειπωμένος στη μέταλ μουσική αλλά κανείς δεν το έπραξε καλύτερα από τον αιώνιο πρόμαχο της εποχής μας. Ιδιαίτερη μνεία και στα τύμπανα του Garven πρέπει να διδάσκονται στο πανεπιστήμιο του Berklee College of Music (που πήγαν οι Dream Theater και πουλάνε μούρη τα κολεγιόπαιδα). Ο νυχτερινός δαίμονας Jarvis Leatherby παίζει κι αυτός σωστή μπαλίτσα στο μπάσο αλλά δεν τον γουστάρουμε για το δράμα που θα δημιουργήσει με τον συμπαθή μπουλούκο καράφλα λίγα χρόνια αργότερα από το Half Past Human.
Στη συλλογή μου μπήκε το full πακέτο με limited (σε 300 κόπιες) yellow marble βινύλιο, CD και κασέτα, διότι η σπονδή στους θεούς του Χάους δεν είναι ποτέ αρκετή.

No comments:
Post a Comment