Nightwish – Decades (2008)

 Στο DNA της μέταλ μουσικής υπάρχουν αλληλουχίες νουκλεοτιδίων που ορίζουν γερές άμυνες στην έννοια της 'εξέλιξης'. Όσοι ενισχύσαμε την δομική μας υπόσταση με heavy metal εμβόλια mRNA, καλωδιωθήκαμε στο να αντιδρούμε στην εξέλιξη μίας μπάντας. Έννοιες όπως πρωτοδισκάκιας, μεταλοπατέρας, εκφράσεις 'μόνο τα demo τους αξίζουν', 'μετα το No Life 'til Leather ξεπουλήθηκαν' κι ότι αγαπάμε φανατικά τους AC/DC δεν είναι τυχαία πράγματα. Δεν γουστάρουμε αλλαγές, δημιουργούμε πανίσχυρους δεσμούς με τα πρώτα ακούσματα και θέλουμε στους αγαπημένους μας καλλιτέχνες να μην αλλάζει η μουσική τους (κι η εμφάνισή τους) όσες δεκαετίες κι να περάσουν. 

Λαμπρή εξαίρεση αποτελούν οι Nightwish, οι ήρωες του συμφωνικού power metal που έδωσε ακαδημαϊκού επίπεδο σεμινάριο πως μπορεί να εξελιχθεί μουσικά ένα μεταλ συγκρότημα και να μη χάσει ίχνος από τη γαματοσύνη του.

Ξεκίνησαν με το ψιλομέτριο Angels Fall First, κουνήσαν λίγο τη βάρκα αλλά όχι πολλά πράγματα. Έναν χρόνο αργότερα ο Tuomas Holopainen μπούσταρε κάπως την έμπνευση, η Tarja προσάρμοσε τα σοπρανιλίκια της στις ανάγκες του power metal και παρέδωσαν στους φαν του ιδιώματος το Oceanborn, έναν από τους καλύτερους δίσκους αγνού, ατόφιου europower.

Και τι είναι καλύτερο από ένα γαμάτο άλμπουμ? Δύο γαμάτα άλμπουμ, ρούφα Wishmaster να στρώσεις χαρακτήρα. Η συνταγή ήταν πάνω κάτω ή ίδια με ελαφρώς περισσότερο opera στη συνταγή (κι κατιτίς λιγότερο power).

Θα μπορούσαν να το πάνε σερί έτσι και γαμουν κώλους για δύο δεκαετίες, κυκλοφορόντας μέτρια/καλά άλμπουμ και ζώντας με την επιτυχία των Oceanborn/Wishmaster. Τόσες άλλες παρόμοιες μπάντες το έκαναν και πήγαν μακριά, παίζοντας με το μηδέν στην άμυνα. Όχι όμως ο Tuomas όντας τεράστιος φαν του Δαρβίνου και της θεωρίας της Εξέλιξης.

Η έλευση του Marco Hietala, έφερε έναν τεράστιο συμπαίκτη δίπλα στον πληκτρά των Nightwish. Δεν μπορούσαν να παίζουν για πάντα μουσική για το Μέγαρο, ο Marco φέρνει την απαιτούμενη καφρίλα στο συγκρότημα, ο μάστερ της εξάχορδης Emppu Vuorinen είναι έτοιμος να ανταποκριθεί στα πάντα. Τα πιο aggressive στοιχεία, παλαντζάρονται με πανέξυπνες pop μελωδίες και στοχεύουν σε επικά δαιδαλώδη κομμάτια. Century Child και Once τοποθετούν το συγκρότημα στις τοπ κατηγορίες, γεμίζουν οι αρένες κι όσοι οπαδοί πίστεψαν από την αρχή στην επιτυχία της μπάντας, βιώνουν την απόλυτη ευτυχία της δικαίωσης (φοβερό συναίσθημα).

Η Karja φεύγει το Johnnie Walker έρχεται (μαζί με την Anette Olzon). Μία από τις πιο χαρακτηριστικές φωνές, συνώνυμη με την επιτυχία των Nightwish, δεν υφίσταται πια κι έχει ξεκινήσει ένα απολαυστικό metal μαλλιοτράβηγμα. Θα μασήσει ο Tuomas από κάτι τέτοια; Fuck No! πιάνει τη συγγραφική του πένα και παραδίδει ένα απίστευτο άλμπουμ (λέγε με Dark Passion Play) που δεν θυμίζει το πανέμορφο εφηβικό παρελθόν του συγκροτήματος, αλλά είναι 100% ώριμο μεσήλικο Nightwish διαμάντι.

Στο Imagenaerum θα χώσει μέχρι και καμπαρέ γιατί μπορεί… αλλά δεν του βγήκε οπότε δεν θα το επαναλάβει.

Η εξέλιξη δεν έχει σταματημό, με νέα frontwoman το ταξίδι των Nightwish θα μπει σε καινούργιες περίπλοκες περιπέτειες. Η πληθωρική παρουσία της Floor Jansen θα σηματοδοτήσει μουσική που προσεγγίζει progressive νόρμες, soundtrack και στίχους με πολύ νόημα (μιλάμε για πολύ νόημα να ούμε...)

Τα Endless Forms Most Beautiful και Human. :||: Nature, έφεραν νέο κόσμο στο fanbase, έδιωξαν άλλους και το ταξίδι συνεχίζεται ...