Στις 5 Ιουλίου του 2025, ολόκληρη η υφήλιος αποχαιρέτησε οριστικά τους πατέρες της heavy metal μουσικής. Το μεγαλειώδες live Back to the Beginning στο γήπεδο της Άστον Βίλλα, αποτελεί κοσμοϊστορικό γεγονός της ανθρώπινης καλλιτεχνικής έκφρασης, ένα κεφάλαιο που κλείνει οριστικά.
Η αλήθεια είναι πως περισσότερο έμοιαζε σαν στερνό αντίο στον Ozzy Osbourne. O Prince of Darkness καθήμενος στον θρόνο/νεκροκρέβατό του, με τα παιδιά κι αποπαίδια του να του δίδουν το τελευταίο φιλί στο προσκέφαλο του. Έλειπαν οι Maiden κι οι Priest (για διαφορετικούς λόγους), αλλά όλος ο καλός ο κόσμος είχε μαζευτεί στο Βίλα Παρκ.
Δεν νομίζω πως υπήρξε άνθρωπος που δεν συγκινήθηκε με πρόσωπο του Ozzy, τελευταία φορά απέναντι σε χιλιάδες κόσμου που παραληρούσε για εκείνον. Ειδικά αν αναλογιστείς κανείς πως λίγες ημέρες αργότερα απεβίωσε. Ούτε σε scripted reality show τέτοιες συγκινήσεις.
Θεωρώ πως δεν υπάρχει καλλιτεχνική σύγκριση, όσον αφορά το καλλιτεχνικό αποτύπωμα, του Ozzy με παρόμοιους θρύλους της σκληρής μουσικής που αποβίωσαν από τον μάταιο τούτο κόσμο. Παραδείγματα όπως ο Dio ή o Lemmy, θρύλοι που παρέδωσαν στο κοινό τόνους περισσότερης ποιοτικής μουσικής από ότι ο μούμιας. Δεν νομίζω όμως να έριξε κανείς δάκρυα για τον κοντό ή τον μουσακλομουστάκια.
Η πατριαρχική φιγούρα του Ozzy, ο αόρατος μανδύας του που συγκρατούσε ολόκληρο το σύμπαν της σκληρής μουσικής, η πεποίθηση του "όσο ζει ο Ozzy, είμαστε όλοι αθάνατοι". Στο Villa Park, εκεί που ο άλλος θρύλος (ο ερυθρόλευκος) ταπείνωσε με τεσσάρα τους Χωριάτες, τελείωσαν όλα. Τυχεροί όσοι ζήσαμε την δεκαετία '95 - '05 όπου το μεταλ βίωσε την εμπορική αναγνώριση κι ανείπωτη δόξα, τότε που όλοι ήταν ακμαίοι και ζωντανοί.
Το χέβι μεταλ πέθανε. Αυτή την μαλακισμένη έκφραση την ακούω από τη δεκαετία του 90. Ίσως πλέον είναι αλήθεια...
No comments:
Post a Comment