King Diamond - "Them" (1988)

Αυτό που κάνει το Them τόσο ξεχωριστό είναι το ότι μοιάζει με χαμένη κασέτα από κάποιο σατανικό ραδιοφωνικό δράμα μεταμεσονύχτιας ζώνης.

Έχουμε το στοιχειωμένο σπίτι, την παρανοϊκή οικογένεια, το αντικείμενο φετίχ, τις φωνές που ποτέ δεν εξηγούνται πλήρως και τον ήρωα που δεν βγαίνει που θα γαμηθεί ψυχικά κι ηθικά. Μιλάμε για ένα heavy metal ghost novel που πρέπει να βιώσει κάθε καριόλης που θέλει να φέρει τον τίτλο του μεταλλά.

Το αριστούργημα των King Diamond δεν βασίζετε σε φθηνές gore καταστάσεις (βλέπε death metal της σειράς) ή σαθρό σατανικό image αλλά σε κάτι πολύ πιο αποτελεσματικό. Η ιδέα ότι το σπίτι της παιδικής σου ηλικίας μπορεί να σε καταπιεί ζωντανό.

Αν το Abigail είναι το πιο κλασικό και κινηματογραφικό horror concept των King Diamond, το Them είναι ίσως το πιο αρρωστημένα ατμοσφαιρικό. Πιο κλειστοφοβικό. Πιο ψυχολογικό. Πιο "μην κοιτάξεις στο τέλος του διαδρόμου", δεν ξέρεις ποια Sadako παραμονεύει.

Tο τσάι είναι ζεστό, οι πόρτες τρίζουν, η γιαγιά χαμογελάει υπερβολικά ήρεμα, κάποιος κάθεται ήδη στη θέση σου στο τραπέζι, εσύ έχεις λάβει ήδη θέση στο σπίτι της μάγισσας του Blair Witch Project (και κοιτάς τον τοίχο...)

I knew it was you at the door, I saw you from the window.

Now come inside my dear, it's good to see you again...