Grave Digger - Return Of The Reaper (2014)

 Έχω συμμετάσχει σε ένα και μόνο fan club metal συγκροτήματος, το Official Greek Grave Digger Fanclub - The Round Table. Με τον Αργύρη να τρέχει το club (a.k.a Sir Trusthold) έζησα την οπαδική φάση να ακολουθείς μία μπάντα υπό το πρίσμα ενός fanclub. Μία πιο προφανή επιλογή θα ήταν να συμμετάσχω στο αντίστοιχο fanclub των Blind Guardian ή των Rage (δεν έχω ιδέα αν υπήρξε ποτέ τέτοια κίνηση από τους Έλληνες Rage φανς), αλλά για κάποιον απροσδιόριστο λόγο με τράβηξε ο νεκροθάφτης. Ήταν λίγο η φάση "Live fast die hard, stay out of the crowd" κι η Blind Guardian στα 90s ήταν κάπως ΠΑΣΟΚ κατάσταση στην Ελληνική metal nerd κοινότητα. Μάλλον το ένστικτο για πιο true (αλλά να υπάρχει και power/fantasy δόση) με οδήγησε στην παρέα του Chris Boltendahl.

Στις χαρές και στις λύπες μαζί με τους Digger, πιστοί στη φανέλα βροντοφωνάζοντας σε κάθε καθημερινή δυσκολία "Ζωή καριόλα, ο Ripper πάνω από όλα!". Κι αναφέροντας τις χαρές και λύπες, η ανακοίνωση ενός άλμπουμ με όνομα Return of the Reaper, παρά την οφθαλμοφανή εμπορική κίνηση, με γέμισε με τεράστια χαρά για την στροφή στο παρελθόν που θα έπαιρνε η μπάντα. Έχοντας πατήσει τα 50 οι νεκροθάφτες, έμπειροι να προσφέρουν αυτό που ξέρουν καλύτερο, αγνό τευτονικό heavy metal, αρχιδάτο όσο δεν πάει με την μοναδική φωνή του Chris. Και το άλμπουμ είναι ακριβώς αυτό.

Από την αρχή με το εισαγωγικό ομότιτλο, το άλμπουμ πιάνει τον μέσο μεταλλά από τη μαλλούρα και τον κοπανάει σαν χταπόδι. Hell Funeral, Tattooed Rider, Road Rage Killer, μόνο heavy ύμνοι. Κομματάρα είναι και το Grave Desecrator βγαλμένο κατευθείαν από την Heart of Darkness περίοδο. Τραγούδι που αποδεικνύει ότι όταν υπάρχει έμπνευση, ακόμη κι ο Axel Ironfinger (μη χέσω) Ritt μπορεί να γράψει ριφάρες.

Υπάρχει και το Satan's Host, αφιερωμένο στον μακαρίτη Lemmy, respect στους Grave Digger που αποτιμούν φόρο τιμής σε έναν καλλιτέχνη που δεν πίστευα ποτέ ότι υπάρχει ιδιαίτερη σύνδεση. Προφανώς και το άλμπουμ είναι γεμάτο ηχητικές αναφορές στο παρελθόν (π.χ. το εισαγωγικό ριφ του Dia De Los Muertos κι όλη η δομή του κομματιού είναι ρέπλικα του The Grave Dancer), που σε άλλες περιπτώσεις θα ενοχλούσαν, αλλά όχι στους Grave Digger. Το άλμπουμ είναι ένας σύγχρονος καθρέπτης που ατενίζει το ένδοξο παρελθόν και το φέρνει στο παρών με καινούργια μουσική.

Το κομμάτι της συλλογής που περιέχει και bonus CD (για περισσότερη γαμηστερή απόλαυση) με δύο bonus που τα σπάνε άγρια (ειδικά το The Emperor's Death) και live ακουστικό set με επιτυχίες του παρελθόντος.