Lake of Tears - Forever Autumn (1999)

 

Το άλμπουμ αυτό το απόκτησα όταν ένας γνωστός ενός φίλους μου πουλούσε την metal συλλογή του σε bundles. Αυτός ο γνωστός (πρώην φίλος --- ακολουθεί εξήγηση γιατί) του φίλου μου, ο οποίος ήταν τεράστιο τριμπούρδελο αρχίδι (μάγκα, ποτέ δεν την πέφτεις σε κοπέλα του κολλητού σου), είχε αποφασίσει να το γυρίσει σε ποζεριές, FireHouse, Bon Jovi, House of Lords και τέτοια. Οπότε στο (κούφιο) το κεφάλι του, είχε αποφασίσει πως πρέπει να ξεφορτωθεί τα metal cds και να μην ξανασχοληθεί με τους βάρβαρους μαλλιάδες που δεν βάζουν λακ στα μαλλιά τους.

Το bundle ήταν επτά ή οκτώ CDs, στα οποία κυρίως είχα μπανίσει το Blackwater Park και το Hell on Stage.

Μαζί ήταν και το Forever Autumn των Lake of Tears τους οποίους αγνοούσα ως τότε. Πριν καν ανοίξω το CD να το βάλω να παίξει, από το όνομα της μπάντας και το εξώφυλλο δεν τους πήρα τότε με καλό μάτι. Τι όνομα είναι αυτό, μία κατσαρόλα δάκρυα και τα τέτοια μου κουνιούνται. Γκοθάδες λέω που θα κλαψουρίζουν με συνοδεία φθηνών πλήκτρων. Και το εξώφυλλο χάλι μαύρο. Κάτι ξέστρωτα κρεβάτια δίπλα σε λίμνες με φθινοπωρινό τοπίο. Άσε που η ποιότητα της φωτογραφίας που χρησιμοποιήθηκε ήταν τόσο χάλια λες και τραβήχτηκε με Nokia 3310. Πραγματικά θέλω να στείλω email στον Christer Johansson που επιμελήθηκε της φωτό αν όντως κουβάλησαν κρεβάτια και καρέκλες στο δάσος για να τραβήξουν την φωτογραφία ή αν ήταν αποτέλεσμα photoshoπιάς. Μάλλον το δεύτερο, αλλά και στις δύο περιπτώσεις είναι pathetic η φάση.

Και ξεκινάει να παίζει το CD κι όλα αλλάζουν. So Fell Autumn Rain, μία μουσική γεμάτη γαλήνη, ηρεμία, ένα gothic rock με νόημα, χωρίς υπερβολές και απόγνωση. Η φωνή του Daniel Brennare γεμάτη ζεστασιά, πάθος χωρίς φανφάρες, μία απόλυτη μουσική ισορροπία. Το άλμπουμ ήταν γεμάτο κομματάρες, Hold on Tight, ομότιτλο, Pagan Wish, Come Night I reign, από την αρχή μέχρι το τέλος η ποιότητα ξεχειλίζει. Η γκοθιά η καλή, η γκοθιά η σωστή, η γκοθιά που χρησιμοποιεί τσέλα και φλάουτα για να δώσει περισσότερο βάθος στις τρομαχτικές μελωδίες που απλώνονται απλόχερα στον ακροατή.

Το Forever Autumn είναι το άλμπουμ που παρομοιάζεται με την πανέμορφη κοπελίτσα, απλά λιτά ντυμένη, χωρίς ψεύτικα μπομπόνια, χωρίς make up κι άλλες τέτοιες παπάτζες ομορφιάς, που απλά χαμογελάει κι ο κόσμος σβήνει γύρω της. Τεράστιο γκοθ διαμάντι, μπράβο στον μαλάκα τον γνωστό του φίλου μου, που το ξεφορτώθηκε για να το αποχτήσω εγώ, γιατί δεν έπαιζε να ανακάλυπτα τους Lake of Tears διαφορετικά.