Είναι γνωστή η μανία του Peavy Wagner με τη συλλογή κρανίων, αλλά αυτό δεν δικαιολογεί το μούφα εξώφυλλο για αυτό το άλμπουμ. Μία τραγόμορφη νεκροκεφαλή με τις σκουληκαντέρες να κάνουν rave party από κάτω. Μία ανέραστη αηδία που εμπνεύστηκε ο Karim König. Κι είναι κρίμα γιατί ο Karim (Abdul-Jabbar) σχεδίασε το επικό εξώφυλλο του Wings of Rage. Τι πήγε εδώ λάθος;
Βασικά τα πάντα πήγαν λάθος σε αυτό το άλμπουμ. Αν όχι λάθος, όλα κινήθηκαν σε μία μετριότητα. Από το εικαστικό design μέχρι το songwriting, την παραγωγή, το studio performance που βγήκε στην ηχογράφηση, τα πάντα είναι μέτρια ή κακά. Υπάρχει ένα My Way κι ένα Deaf, Dumb and Blind να σώσουν κάπως την κατάσταση αλλά δεν...
Η μουσική των Rage πάντα στηρίζεται στο δίπτυχο - βαρβάτες συνθέσεις - γαμάτοι στίχοι - κι όλα τα υπόλοιπα, εκτέλεση, feeling, εξτρά πινελιές έβρισκαν πάντα τον δρόμο τους. Το The Devil Strikes Again χωλαίνει σε αυτό το δίπτυχο χειρότερα κι από την φυσική κατάσταση του Τσιάρτα (ποδοσφαιρική απάτη) στα ντουζένια του. Δεν το έχω τοποθετήσει ως την χειρότερη Rage κυκλοφορία (μεγάλη κουβέντα που θέλει κρασιά προσέκο και φωτιά στο τζάκι), αλλά κερδίζει εύκολα το βραβείο της πιο αδιάφορης.
No comments:
Post a Comment