Soundgarden - Superunknown (1994)

 Ένα ακόμη άλμπουμ που μου χάρισε ο ρεμάλις φίλος μου (κλεμμένο σίγουρα), προσπαθώντας να μου ανοίξει τα μάτια για το alternative ήχο. Κολλημένος στα MotorMaiden και Judasllica δεν θα έμπαινα ποτέ στα σκοτεινά μονοπάτια του Cornell αν δε δοκίμαζα μία τζούρα. Σαν σωστό βαποράκι που έδινε δωρεάν την πρώτη δόση (τουλάχιστον έτσι πίστευαν οι γονείς μας - δωρεάν ναρκωτικά φάση δεν πρέπει να έπαιξε ποτέ και πουθενά), εισχώρησα στον κόσμο του Seattle.

Το παράδοξο με το Superunknown και την πάρτη μου, είναι πως διάρκεια εβδομήντα λεπτά, 15 κομμάτια και δεν υπάρχει ούτε ένα μέτριο. Τα απόλαυσα όλα με την πρώτη ακρόαση, έναν ξενικό κάπως ήχο που τρύπησε το μυαλό μου σαν οπτική ριπή του Cyclops.

Πέρα από το Superunknown δεν άκουσα ποτέ τίποτε περαιτέρω από Soundgarden κι ούτε έχω σκοπό. Θέλω να μην αλλοιώσω την εμπειρία μου με αυτή τη σπουδαία μπάντα. Είμαι πεπεισμένος πως αν τους ψάξω πιο βαθιά ή προσπαθήσω να εντρυφήσω στην Cornell δισκογραφία, θα απογοητευτώ πλήρως. Η φάση μου είναι σπαθιά, μάγοι, Λόβκραφτ και Rage. To πως κωλοκάθισαν οι πλανήτες και το Superunknown γάμησε, δεν το αντιλαμβάνομαι αλλά δεν το σκαλίζω κιόλας. 

Ας μείνει σαν την ανάμνηση του τέλειου Σαββατοκύριακο που πέρασα κάποτε με γκόμενα που ποτέ δεν θα δούλευε η φάση σχέση μεταξύ μας, αλλά για δύο μέρες όλα ήταν απλά τέλεια.